Ideeën en verwonderingen van Marijke (2005 tot 2007)

Mijn weblog is verhuisd

2007-01-20T23:42:00.000+01:00

Dit weblog is verhuisd. Omdat mijn hobby, ideeën verzinnen, imiddels mijn werk is geworden (ik ben personal brainstormer, heb ik dit blog geïntegreerd in de site van mijn bedrijf, de IdeaCompany. Je kunt voortaan hier verder lezen. Dit 'roze' blog blijft gewoon in de lucht, maar wordt niet meer aangevuld.

Gebruik vanaf nu niet meer http://ikzie-ikzie.blogspot.com
maar http://www.ideacompany.nl/blog

Vergeet niet de link op jouw site en/of je RSS-feed aan te passen.

Internet update workshop

2007-01-13T19:25:00.000+01:00

Ik zie, ik zie heel veel nieuwe initiatieven op internet, die in korte tijd populair worden. Om er een paar te noemen: flickr, YouTube, Second Life, Hyves, Skype, etc.
Afhankelijk van je leeftijd, je interesse in nieuwe dingen en je interesse voor techniek, duik je daar direct in of laat je het aan je voorbij gaan. Maar de gemiddelde marketeer of ondernemer doet er goed zich er wel te verdiepen want vaak bieden ze leuke commerciele mogelijkheden. Maar je bent zo druk en het zijn er zoveel...
Frank Janssen beschrijft veel van deze zogenaamde web 2.0 toepassingen uitgebreid op zijn weblog Frankwatching, maar zijn lezers zijn toch vooral internetprofessionals, denk ik en erover lezen geeft nog niet dezelfde impact als een gerichte toelichting krijgen.

Ik denk dat er een markt is voor "internet update workshops" voor de "gewone" internetter. Voor iedereen die bij wil blijven, maar er niet toe komt om zich in elk nieuw fenomeen te verdiepen. Een workshop of seminar waarin al deze nieuwe toepassingen kort uitgelegd en gedemonstreerd worden. Je investeert één dag of dagdeel en je word bijgepraat door mensen die deze tools zelf gebruiken en die in eenvoudige taal kunnen uitleggen wat je er van moet weten en hoe je het kunt gebruiken. In vogelvlucht worden ze allemaal behandeld. Zodat je je thuis nader kunt verdiepen in alleen die tools die je echt interessant vindt.
Ik noem er een paar: Flickr, Youtube, Slideshare, MSN Space, weblog, podcast, OpenBC, LinkedIn, Hyves, Google Maps, Google Earth, Gmail, Google Notebook, GoogleTalk, Adwords, AdSense, RSS, Wiki, Skype, Plaxo, Del.icio.us, Fleck.
Volgens mij interessant voor de ZZP-er, de marketeer maar ook leuk als verjaardagscadeau voor de actieve 60+.

Wie biedt hem me aan?

Uitgebreid ontbijten

2007-01-02T12:39:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een niet zo ontwikkelde ontbijtcultuur in Nederland. Buiten de deur ontbijten is hier best lastig. Je moet er naar zoeken. De landen om ons heen hebben beter begrepen dat deze maaltijd zich er ook voor leent om buiten de deur genuttigd te worden, vooral in het weekend of op feestdagen.
In Berlijn, bijvoorbeeld, gaan op zondagochtend alle Duitsers tot een uur of drie brunchen. Studenten, gezinnen met kinderen, yuppen, iedereen doet het. Restaurants hebben voor een vast betaalbaar bedrag brunch met een groot lopend buffet.
En in België bestaat de geweldige keten Le Pain Quotidien. Begonnen met een kleine brood- en ontbijtwinkel in Brussel, heeft de keten nu 24 vestigingen in België en daarnaast in nog 11 landen, helaas niet bij ons. Een grote aanschuif-tafel, een klassieke muziekje op de achtergrond en een mand met heerlijk zelfgemaakt brood draagt bij aan het ultieme weekendgevoel. In de meeste winkels kun je tot in de middag ontbijten en in het weekend zelfs nog later.

Op de Nederlandse restaurant sites Iens en Special Bite kun je wel selecteren op ontbijt, maar dat betekent meestal dat een tent vroeg open is en een broodjeskaart heeft. Zoals in Amsterdam Letting, Het Ponthuys en de ketens Bagels & Beans, Coffee Company en Village Bagels. De Bakkerswinkel komt al een beetje in de buurt, maar ook daar hebben ze geen buffet maar moet je van de ontbijtkaart kiezen.

En één belegd broodje van de kaart moeten kiezen en twee kopjes thee a € 1,80 (terwijl je eigenlijk wel drie keer je thee wilt bijschenken) is echt wat anders dan een lekker buffet met van alles en nog wat en vooral met onbeperkt koffie en thee.
Café Kobalt heeft het beter begrepen, zij bieden een ontbijtbuffet voor € 7,50. Maar ze zijn weer slecht vindbaar, pas op pagina 5 van Google (ontbijten en Amsterdam) kom ik ze tegen.

Waarom richten de grote hotels zich niet veel meer op deze markt? Het buffet staat er toch, enkele tafeltjes zijn er altijd wel beschikbaar. Het is gemakkelijk verdiende omzet, het zijn immers klanten waarvoor geen hotelkamer hoeft te worden schoongemaakt.
Ik zocht er laatst naar en vond op geen enkele hotelsite deze mogelijkheid expliciet genoemd. Een telefoontje naar het Lloyd hotel, leverde gelukkig wel een warm welkom op voor het nieuwjaarsontbijt. We hebben als losse klant heerlijk mee mogen smullen van het hotelgastenbuffet.

Beste hoteliers, bouw deze mogelijkheid uit! Zet het aanbod expliciet op je site, meld het aan wat zoek-sites en zorg dat Google je kan vinden. Prima te doen voor hotels als het Amstelhotel, het Victoriahotel, L'Europe, The Grand, het Lloyd hotel en Hotel Arena.

Ik wil best elk weekend lekker luxe ontbijten in mijn eigen stad en ik gok dat ik niet de enige ben...

Tot slot: zakelijk ontbijten en netwerken komt wel steeds meer in trek. Kijk eens naar BNI, Business Over Breakfast of Ontbijt voor Profijt.

Inspirerend 2007 gewenst!

2007-01-02T11:17:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een mooi nieuw jaar voor me. Een jaar dat ik vol inspiratie, ideeën en plannen tegemoet treed. Ik wens jou ook veel wilde ideeën, verwonderingen en creativiteit toe.

Een beetje inspiratie nodig? Even geen idee? Een sessie met de personal brainstormer doet wonderen! Deze sessies van 1,5 uur zijn nu ook voor particulieren beschikbaar. Leuk om te ervaren, nog leuker om weg te geven!

Tikkertje met bloggers

2006-12-21T14:19:00.000+01:00

Ik ben 'getagd' door Ron. Ik kende Ron niet, maar blijkbaar leest ie mijn blog. En nu "ben ik 'm" in het spel tikkertje met bloggers (voor 2 spelers en meer). Bedenker: Erno Hannink van het blog Enthousiasmeren.nl. Erg goed voor zijn eigen bezoekcijfers ;-).
Als je hem bent, schrijf je 5 dingen op die de lezers nog niet van je weten. Vervolgens tik je 5 anderen aan. Volg de stroom vooruit of terugen je komt bij bloggers die je waarschijnlijk nog niet kent.

Ok, 5 dingen die je waarschijnlijk nog niet wist:

1. Een blogposting van mij leidde tot een artikeltje in het decemernummer van tijdschrift De Zaak. Het ging over YouTube en de kleine ondernemer. Lees de posting hier.

2. Ik heb ooit bij een sessie met Emile Ratelband over kolen gelopen. Geen centje pijn. Een half jaar later, tijdens een BBQ in het bos, wilde ik dat kunstje herhalen. Zonder Emile moest ik het toch ook kunnen? Dat ging NIET goed. Ik kreeg ontzettende blaren en kon drie dagen nauwelijks lopen.

3. Casablanca op de Zeedijk in Amsterdam is mijn favoriete danstent

4. Mijn eerste baantje was fotograaf bij de ingang van de Burger's Zoo in Arnhem. Ik was 15 jaar en verdiende 3 gulden per uur. En ik leerde er fotograferen.

5. Ik ben bezig een website op te zetten waarop je zaaltjes kunt zoeken voor trainingen, workshops, vergaderingen en borrels. Houd mijn blog in de gaten, binnenkort heb ik ieders hulp nodig om de database te vullen.

Ik tik of tag de volgende 5 personen:
Peter Boersma
Marga Groot Zwaaftink van Commgres
Gijs van Wulfen van Fogglog
Frank Janssen van Frankwatching
Mieke Roth van NowHow

Jij bent 'm!

ProRail prijsvraag

2006-12-10T22:37:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een leuke prijsvraag van ProRail. Helaas is de deadline al verstreken, maar de vraag luidde: "Hoe krijgen we op de 20 regionale spoorlijnen meer reizigers en lagere kosten?" Ter info: een regionale lijn trekt gemiddeld tussen de 2.000 en 5.500 reizigers per dag. Geen enkele regionale lijn is kostendekkend te exploiteren. Voor de meeste regionale lijnen schommelt de kostendekkinggraad tussen de 20 en 50 procent.
ProRail verwacht dat vooral aannemers, adviesbureaus, hogescholen, ingenieursbureaus, kenniscentra, overheden, universiteiten en vervoerders zich uitgedaagd voelen. Maar inzendingen van privé-personen zijn ook welkom. Gek dat ze helemaal niet denken aan marketingbureaus of reclamebureaus. Want uit de commerciele communicatiehoek kunnen toch zeker ook goede ideeën komen. Twee ideeën die me zo invallen:
1. Trek meer reizigers door een speciaal voor deze regionale spoorlijnen samengesteld Er-op-uit gidsje met attracties, leuke adressen en wandelingen allemaal in de buurt van deze spoorlijnen.
2. Doe als Duitsland, waar het Schönes-Wochende-Ticket al in 1995 werd uitgevonden. Voor 15 DM konden 5 mensen het hele weekend reizen, maar alléén met de regionale spoorlijnen (lees stoptreinen). Het ticket werd zo'n succes dat de treinen overvol raakten. Van Hamburg naar München, voor 15 DM! Je deed er wel een heel weekend over, maar ja, dan was je wel aan de andere kant van Duitsland. Inmiddels kost het ticket 30 euro en is nog maar 1 dag in het weekend geldig, maar het is nog steeds populair.
Ik ga beide ideeën toch nog maar even aan ProRail mailen, ook al is de deadline reeds verstreken.
Een alertservice voor dit soort prijsvragen zou handig zijn, maar die lijkt er niet te zijn. Ik geloof dat ik maar regelmatig op dit Steunpunt Ontwerpwedstrijden moet kijken.

De ZZP-er en het kerstpakket

2006-12-02T23:45:00.000+01:00

Ik zie, ik zie de decembermaand voor me. Een maand waarin in in de afgelopen 10 jaar altijd een een fijn kerstpakket van mijn werkgever kreeg. Maar dit jaar voor het eerst niet meer want ik werk voor mezelf. Zal ik mezelf op en kerstpakket trakteren? Zal ik iets leuks voor mezelf kopen? Hoe doen andere ZZP-ers dat? Ik zie ze er niet over bloggen, blijkbaar is het geen item? Is het typisch iets dat bij de loonslaven hoort en dat je dus van je afwerpt als je voor jezelf begint? Ik vond het toch wel wat hebben, al die veel te grote dozen (ik werkte bij een bank) waar je elk jaar weer de OV-gebruikers en de fietsers mee ziet worstelen. En dat blikje artisjokharten dat je nooit zult eten, had toch ook wel zijn charme.

Daarom zie ik de volgende oplossing voor me: met een groepje andere freelancers/ZZP-ers verzorg je elkaars kerstpakket. Lootjes trekken, een bedag afspreken en aan de slag. Met als richtlijn bijvoorbeeld: er moet een duuraam non-food artikel in, er moet een potje of blikje met iets vaags in dat volgend jaar geheid nog in je keukenkastje staat en er moet iets van/voor het goede doel in. Een soort suprise maken.
En dan samen een kerstborrel houden waarop je de kerstpakketten uitdeelt aan elkaar. Wie doet er mee in mijn groepje?

Reclamecommercials bereikbaar voor iedere ondernemer

2006-11-27T09:48:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een enorm populaire website, YouTube, waar iedereen zijn filmpjes gratis kan uploaden en delen met de wereld. De meesten zijn kort, van 10 seconden tot 1,5 minuut en ze zijn meestal gemaakt met een videcamera of een mobiele telefoon. Via trefwoorden (tags) zijn de filmpjes op te vragen. Je kunt een los filmpje uploaden of een channel opzetten. De filmpjes zijn natuurlijk te bekijken op de site van YouTube, maar je kunt ook je filmpje integreren in je eigen website, zoals hier op de site van De leukste thuis", MTV en je familiealbum. De site wordt gevuld door de particuliere gebruiker, maar er zijn ook al bedrijven die zich op YouTube begeven. YouTube is immers ook een reclamekanaal. Diverse multinationals experimenteren met commercials die ze alleen bij YouTube uploaden en niet meer broadcasten op TV. De politieke partijen hebben de site ook al ontdekt, hier vind je Brights top 5 van politieke video's. Maar ik zie ook wel wat in voor MKB dat geen grote budgetten heeft voor TV-commercials. Ik denk er al over om een reclamefilmpje voor mijn eigen bedrijf, IdeaCompany te maken en op YouTube te zetten. De link ernaartoe zet ik bijvoorbeeld onderaan elke mailtje dat ik verstuur en voila, ik verspreid mijn eigen commercial. Wel stoer voor een eenmanszaak. En daarin ben ik vast niet de enige.
Ik zie daarom ook wel wat in een Do-It-Yourself commercial wedstrijd voor ZZP-ers of MKB-ers. Met powerpoint, een neefje en een webcam, moet iedere ondernemer een heel eind komen. Zou wat voor MKB Nederland, Sprout of De Zaak zijn. De beste commercial wint bijvoorbeeld een professionele versie én zendtijd in een sterblok naar keuze. En in dat MKB-channel of ZZP-channel kunnen we dan zoeken op trefwoorden, de reclamefilmpjes bekijken en zo een leverancier kiezen in plaats van via de Telefoongids, de Gouden Gids of Google. Ik zal het idee eens naar ze sturen.

Word je intelligenter van boter?

2006-11-16T13:51:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een heel raar nieuw product op de markt, Blue Band Idee! In deze halvarine is een stof toegevoegd, DHA (docosahexaeenzuur), die goed zou zijn voor de groei en ontwikkeling van de hersenen. Dus voornamelijke bedoeld voor kinderen, want je hersenen zijn een keer uitgegroeid. Maar het wordt heel slim gepresenteerd als "een halvarine voor het hele gezin". De toevoeging "Idee!" deed mij vrezen dat je er creatiever van wordt. "Oh jee", dacht ik, "als heel Nederland dit op zijn brood gaat smeren, kan ik wel inpakken met mijn bedrijf IdeaCompany." Gelukkig staat die claim nergens op de bijbehorende site Ookjehersenenhebbenhonger.nl waar allerlei informatie staat die de geloofwaardigheid van dit product moet verhogen.
Mijn advies: niet kopen, maar lekker uitbesteden aan je personal brainstormer die creativiteit!

Amsterdam zoekt goede ideeën

2006-10-23T11:02:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een leuk en bewonderenwaardig initiatief in mijn stad. Amsterdam heeft een Meldpunt Goede Ideeen. De titel doet vermoeden dat ik daar allerlei goede ideeën voor de stad in kan stoppen. Helaas is dat niet helemaal de bedoeling, er kunnen slechts ideeën voor een bepaald project, wij Amsterdammers, in gestopt worden en het mogen ook niet alleen ideeën zijn, het idee moet direct vergezeld gaan van het projectplan. Men gaat er van uit dat de idee-verzinner ook de idee-uitvoerder is. Terwijl dat hele andere vaardigheden vereist. Ik ben goed in het verzinnen van ideeën en noem mezelf dan ook personal brainstormer, ik ben niet persé goed in het uitvoeren van projecten.
Maar goed, het initiatief om de burger te laten meedenken is leuk en past in de trend co-creation. Dus ik lever gewoon mijn ideeën in zonder projectplan, eens kijken hoe ze reageren.
Het Actieplan Wij Amsterdammers wil de maatschappelijke binding tussen alle inwoners van de stad versterken. Mijn ideeën voor dit actieplan:

1. Het kookboek van Amsterdam
Het lijkt mij leuk om een echt Amsterdams kookboek van de 21e eeuw samen te stellen, dus met typisch Amsterdamse recepten en recepten uit alle windstreken. Dit is nog nooit gedaan, ik kwam alleen dit Amsterdamse kookboek tegen uit 1910!
Doe hiervoor een oproep voor echt Amsterdamse recepten en voor recepten uit andere keukens dan de Hollandse. Elke cultuur die in Amsterdam woont, moet vertegenwoordigd worden in het kookboek. Bij elk reept natuurlijk ook een klein verhaaltje en foto van de indiener en eventueel aanwijzingen waar de minder bekende ingrediënten te koop zijn.
Johannes van Dam schrijft natuurlijk het voorwoord of is voorzitter van de redactie. Bianca Tan van het AT5 kookprogramma is natuurlijk ook betrokken.
Het kookboek van Amsterdam, een leuk verjaardagskado voor elke Amsterdammer die van koken houdt (dat zijn er heel wat!) en die op deze manier kan kennis maken met de eetgewoontes van de stadgenoten.

2. Blind Date, leer eens een andere Amsterdammer kennen
Om het vertrouwen en het contact tussen diverse Amsterdamse bevolkingsgroepen te versterken stel ik voor om blind date avonden te organiseren. Iedereen die iemand wil ontmoeten van buiten zijn eigen sociale wereldje kan zich opgeven. Ook geef je op welke type Amsterdammers je helemaal niet kent. Vervolgens word je gekoppeld aan zo’n Amsterdammer. De “gematchten” krijgen een (kortings)bon om samen te gaan eten in één van de vele kleine exotische restaurantjes die er in de wijken buiten het centrum zijn (dus niet de toeristische) en die nog niet altijd vol zitten. Dus voor beiden ook een onbekende keuken. Zo kun je in een avond kennismaken en een goed gesprek voeren met een mede-Amsterdammer die je anders niet snel zou tegenkomen in je eigen wereldje. En passant maak je ook nog eens kennis met een andere keuken en wordt een klein restaurantje aan klandizie geholpen.
Om de projectresultaten meetbaar te maken kun je vooraf en na afloop een kleine vragenlijst afnemen om vast te stellen of er vooroordelen geslecht zijn of kennis van de andere cultuur is opgedaan.
N.B. Voor de communicatie natuurlijk niet alleen inzetten op het Parool, AT5 en NL20, maar juist ook op de buurthuizen en de religieuze instellingen.

3. A is voor Amsterdam
Schrijf een leuk en educatief kinderboek over onze stad. Gebaseerd op het oude kinderleesboekje “A is een aapje” van Rie Cramer. Dus met het alfabet als leidraad en per letter een of enkele typisch Amsterdamse begrippen. De staat Minnesota heeft zoiets als, “M is for Minnesota” heet het boekje.
Leuk en leerzaam voor de 208 basisscholen met de circa 57.000 leerlingen die Amsterdam kent. En via ACX, het Amsterdamse platform voor de creatieve sector, vinden we vast genoeg schrijf- en illustratietalent om dit project uit te voeren.

Sportles theorie

2006-09-25T16:27:00.002+02:00

Ik zie, ik zie elke zomer flarden van de Tour de France. En elk jaar denk ik weer, waarom legt niemand eens duidelijk uit hoe zo'n Tour werkt? "De Tour voor beginners", waarin stap voor stap wordt uitgelegd wat de principes zijn, de regels en de tactieken. Want de roze, gele en bolletjestrui, ik heb geen idee wat die inhouden. Een ploegentijdrit, de verschillende klassementen, ik snap er niets van. Rond EK's en WK's voetbal is er voor vrouwen altijd wel een hilarisch boekje, TV-programma of cabaretscene om zaken als buitenspel uit te leggen, maar voor wielrennen bestaat zo'n handleiding nog niet. En van vele andere sporten ken ik en velen met mij de regels en termen ook niet. En dan word je ook nooit een geinteresseerd kijker. Maar, hoe, wanneer en van wie moet je dat leren? Als kind probeer je hooguit drie sporten uit en je hebt lang niet altijd vrienden die die sport wel kennen. En elke sport kent me een boel termen! Bij gymnastiek op school leer je alleen de regels en termen van enkele populaire teamsporten als volleybal, basketbal, voetbal en hockey. En nu begrijp ik dat bewegen voor kinderen steeds belangrijker wordt, maar toch zie ik ook wel iets in een theorieles gym. Op de middelbare school wordt dan één keer in de maand de gymles gevuld met theorieles over een sport. Hoe zit ie in elkaar, wat zijn de regels, de termen, de strategieen en de tactieken. Zo kun je toch zeker 20 sporten afwerken en het is meteen les in tactisch denken. Ik ga het idee maar eens mailen aan de opleidingen voor docent lichamelijke opvoeding.

Een zoon!

2006-07-17T12:51:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een heel klein lief kereltje, mijn eigen zoon Kasper. Hier is ie één dag oud en toasten we met blauwe champagne. Het is een schatje dat na 40 weken en nog 16 extra bonusdagen op zaterdag 15 juli om 18.15 uur is geboren in het OLVG-ziekenhuis in Amsterdam. Een wondertje en elke beweging is nu een verwondering voor ons. Wat zou ie willen, wat zou dit huiltje betekenen? Het houdt ons flink bezig ;-)

In de nieuwe wereld die zwangerschap heet, had ik natuurlijk ook diverse ideeën en verwonderingen:

1. Er is heel veel hulp en advies te krijgen als je zwanger bent. Maar om het te worden, ben je aangewezen op internetfora (peer2peer) of zit je direct in het hokje “verminderd vruchtbaar”. Terwijl het voor gezond vruchtbare stellen toch ook best ven lastig kan zijn. Voordat je weet wanneer je eigenlijk vruchtbaar bent (en hoe weinig dagen per maand!), ben je al enkele maanden verder. En veel stellen denken natuurlijk lang na over het moment en willen dan ook het liefst direct zwanger worden en niet “binnen een jaar”. Ik zie dan ook best markt voor een conceptie-coach met wie je je cyclus uitpluist, technieken bespreekt, etc. Gelukkig kent Amsterdam nu het initiatief en de website Kinderwens in Amsterdam, een site met info en een kinderwensspreekuur door verloskunde-praktijken. Helaas mist nog info over de Persona, een verdomd handig apparaatje voor als je zwanger wilt worden.

2. Het is waar dat veel zwangerschapsboeken voor de vrouw geschreven zijn, maar er zijn ook leuke boeken voor vaders op de markt tegenwoordig. Als nuchtere zwangere vrouw heb ik ze ook met plezier gelezen. De website Ikvader is in een gat gesprongen. De 9 maandengids voor mannen en Babymanagement voor mannen zijn duidelijk anders geschreven en wat mij betreft aanraders voor aanstaande vaders én moeders.

3. In al die zwangerschapsboeken staat waslijsten klachten die je kunt krijgen tijdens de zwangerschap. Om je bang te maken, of zo? Om een fijn gevoel te krijgen als je ze niet hebt? Ik had bijvoorbeeld een probleemloze zwangerschap en helemaal geen last van:
- misselijkheid en overgeven
- het warm hebben
- hormoonschommelingen en stemmingswisselingen
- veranderingen in mijn smaak
- mijn bekken
- echte vermoeidheid
- grotere borsten
- vocht vasthouden
- spataderen
Ben ik nou zo bijzonder of zijn probleemloze zwangerschappen eigenlijk best normaal?

4. Wat moet en hoort er veel! Er wordt dan wel niet meer 6 weken van te voren bij je thuis gecontroleerd of de baby-kamer in orde is, maar als je de verschillende “uitzetlijsten” bekijkt, hoor je heel veel in huis te hebben voor dag 1. Een deel ervan is natuurlijk commercieel ingegeven en ik denk steeds, vroeger ging het ook prima zonder. Dus heb ik voorlopig nog geen babyolie, baby bodylotion, baby haarlotion, babyzeep, babycrème, baby massageolie, baby shampoo, luieremmer, waskom, waskussen, badthermometer en flessensterilisator aangeschaft.

5. Wat zijn sommige kinderdagverblijven nog weinig klantgericht. Hieronder een voorbeeld dat leidde tot de volgende klachtmail:
“Beste mensen van KDV X”

Ik ben als aanstaande ouder op zoek naar een KDV en heb me ingeschreven bij diverse instanties. Ik wil deze KDV’s ook graag bezoeken en een beeld krijgen van het KDV.
Bij KDV X wordt me dit zo moeilijk gemaakt, dat ik een dikke streep door dit KDV heb gehaald. Ik geef graag even aan waarom:

1. De telefoon is regelmatig 10 keer overgegaan zonder dat deze wordt opgenomen. Geen voicemail, niets. Dit komt zeer onprofessioneel over en zorgt dat ik het steeds weer moet proberen.
2. Rondleidingen kunnen slechts op 1 vast uur per maand (vrijdag 16-17 uur) plaatsvinden. De meimaand vervalt ook nog eens zonder een vervangend uurtje te bieden. Uitzonderingen zijn niet mogelijk, behalve als je al een plaats toegewezen hebt gekregen. Andere KDV’s hebben een wekelijks uur of je kunt er gewoon een afspraak mee maken wanneer het jou uitkomt. Eén vast uur per maand is zeer klantonvriendelijk. Terwijl vele nieuwe potentiële klanten op dinsdag en woensdag in het gebouw zijn om bij de verloskundigepraktijk op controle te komen. Een gecombineerd bezoek zou ik als werkende zwangere zeer op prijs stellen. Maar helaas, KDV X is zo flexibel als een blok ijs.
Mij heeft u dus als klant verloren, nog voordat ik een stap binnen heb gezet. “

6. En ook de wachtlijstprocedure van kinderdagverblijven is vaak weinig transparant. Na de inschrijving, lijkt regelmatig bellen zin te hebben, krijg je soms vage verhalen over hoe moeilijk hun werk wel niet is. Gewoon volgnummers uitdelen en een duidelijke plek op de lijst kunnen communiceren, moet toch mogelijk zijn? Gelukkig is het ons gelukt een goede plek te krijgen, bij een vestiging van UK.

7. Tot slot een handige innovatie op het gebied van geboortekaartjes: Greetz en Hallmark. Je zoekt on-line een kaartje uit of maakt er zelf een. Vervolgens voeg je een excel-bestand met adressen toe. Met één druk op de knop worden de kaartjes vervolgens gedrukt en de volgende dag verzonden, zonder dat jij stickers hoeft te plakken of adressen hoeft te schrijven.

TV-formats gecategoriseerd

2006-07-09T23:20:00.000+02:00

Ik zie, ik zie al een poosje een verschuiving in TV-land. Waren vroeger de meeste programma's bedoeld om te entertainen of te informeren, tegenwoordig zijn er veel programma's die de mens moeten helpen bij het leiden van zijn leven. Voor bijna elk thema in het leven, zoals liefde, wonen, kinderen en werk is er wel een programma dat helpt het thema mooier te maken, leert hoe je er beter mee om kunt gaan, je een educatief kijkje in de wereld van een ander biedt of je helpt te beslissen. Ik heb even een overzichtje gemaakt:

Maak het mooier voor me:
uiterlijk: Extreme Make-over
kleding: LookingGood
tuin: Eigen huis en tuin, De tuinruimers
huis: Samenwonen, Loods 6, Debbies facelift voor je huis
auto: De grote beurt
werkplek: Mijn kantoor is te saai (binnenkort op TV)
De kandidaat is hier de passieve consument die ontvangt.

Leer mij er beter mee om te gaan:
kleding: de Modepolitie, Heren maken de man
financien: Geen cent te makke, Meer voor minder
gezondheid: Wat je eet ben je zelf, Je echte leeftijd
relatie: In voor- en tegenspoed
sex: Beter in bed
kinderen: De opvoedpolitie, Kanjers, Schatjes, Een huis vol kleine etterbakjes, EHBO, eerste hulp bij opvoeden
huisdieren: De opvoedpolitie voor dieren
mijn carriere: Werk zat?!
mijn restaurant: Herrie in de keuken, Gordon Ramsay: oorlog in de keuken
mijn hotel: de hotelpolitie
De kandidaat is hier een actieve leerling die het na het programma zelf moet kunnen.

Help me beslissen:
huis: Stay or go
werk: GoNoGo (binnenkort op TV)
De kandidaat is hier redelijk actief, maar laat de beslissing aan een computerprogramma over.

Laat mij in een andere wereld kijken:
werk: Jouw baan, mijn baan
relatie: Jouw vrouw, mijn vrouw
gezin: Puberruil vakantie: Jouw vakantie, mijn vakantie
cultuur: Groeten uit de rimboe
religie: Reliruil
De kandidaat speelt hier een actief participerende rol en krijgt nieuwe inzichten.

Dan is er ook nog de categorie De sollicitatieprocedure:
zanger: Idols
advocaat: De nieuwe Moszkowicz
zakenman/vrouw: Trumps Troonopvolger
model: America's/Hollands next to model
restauranthouder: Herman zoekt chef
fashionista: Glamour
middenstander: De opvolger
De kandidaat doet mee aan een afvalrace en kan een felbegeerde baan winnen.

Als je televisie-formats zo categoriseert, is de lijst gemakkelijk aan te vullen. Enkele ideetjes voor nieuwe programma's:

Maak het mooier voor me:
winkel: "Extreme make-over, the shop-edition", een team experts komt een winkel in enkele dagen geheel veranderen. We krijgen als kijker inzicht in de omzet voor en de omzet na de metamorfose.

Leer mij er beter mee om te gaan:
uiterlijk: "De make-up cursus", een verzorgingsprogramma met bijv. Nivea en Maybelline dat steeds een veel voorkomend schoonheidsprobleempje centraal stelt en vrouwen daarmee leert omgaan
huis: "Interieurstyling doe je zo", een programma dat de kijker aan de hand neemt en hem uitgebreid leert hoe een specifiek woonprobleem op te lossen.
auto: "De vrouwengarage", een luchtig voorlichtend programma voor vrouwen die hun auto beter willen kennen, samen met deze vrouwengarage in Utrecht
café: "Bar slecht, bar goed", een programma waarin een slechtlopend café in een week "gered" wordt door bijvoorbeeld Sjoerd Kooistra of Paul Hermanides.

Help me beslissen:
relatie: "Improve or break up", een programma dat helpt iemand te beslissen om een slechtlopende relatie af te breken. De kandidaat krijgt alternatieve partners via dating gepresenteerd, maar ook therapeutische gesprekken. Na een vragenlijst beslist de computer wat je moet doen.

Laat mij in een andere wereld kijken:
huis: "Jouw huis, mijn huis", een programma waarbij een gezin een week van huis ruilt. financiën: "Jouw portemonnee, mijn portemonnee", waarbij een persoon of gezien een maand lang van budget ruilt. Een bijstandsmoeder heeft het salaris van een dubbelmodaal gezin en andersom.

De sollicitatieprocedure:
hotellier: met van der Valk als goeroe
manager: met topmanagers en het blad ManagementTeam
reclamemaker: steeds campagnes verzinnen voor goede doelen bij Llink bijvoorbeeld
kapper/stylist: met Leco en Dian als jurylid

Zouden de formatbedenkers van TV-land ook zo brainstormen en vergelijkbare tabellen aan de muur hebben hangen?

Politiek en powerpoint

2006-06-23T12:14:00.000+02:00

Ik zie, ik zie regelmatig politici op TV. Af en toe ben ik live getuige van een politicus die zijn punt wil maken. Laatst op een bijeenkomst van LuxVoor werd aangekondigd dat een spreker een passievol betoog zou houden. Helaas, de spreker was eigenlijk onderzoeker en daarmee niet per sé ook een goed spreker/presentator: hij las ongeveer 5 A4-tjes tekst voor, hangend op een statafel.
Gisteren zat ik op de publieke tribune in de plenaire zaal van de Tweede Kamer en ook daar verbaasde ik me over het feit dat een voorbereid betoog nog steeds met alleen de stem worden overgebracht. Vaak is zo´n betoog ook nog vol van lange zinnen en mooie, moeilijke woorden. Geen wonder dat veel mensen op de publieke tribune al snel weer opstonden. Ronduit saai is het voor de toehoorder. Terwijl het zoveel effectiever zou kunnen.

De communicatiewetenschappen hebben ons toch al lang geleerd dat de mens iets beter onthoudt als het via meerdere zintuigen binnenkomt? Het bedrijfsleven en ook het onderwijs heeft toch allang begrepen dat een presentatie of een hoorcollege effectiever overkomt als het visueel ondersteund wordt? Vroeger met sheets op overhead-projectors, tegenwoordig met power-point en beamer?

Francisco van Jole waarschuwt in het artikel `het powerpoint denken´, voor FEM geschreven in 2000, weliswaar over de gevaren van het gebruik van power-point, maar hij doelt dat op het gebruik van de wizards die een presentatie tot een invul-oefening maken. Hij stelt ook dat Clinton in zijn redevoeringen gebruik maakt van ondersteunende plaatjes.

De LPF-politicus Harry Wijnschenk wilde in 2002 voor zijn maidenspeech gebruik maken van een powerpoint-presentatie, lees ik hier in de Volkskrant. Het verzoek wordt gehonoreerd op voorwaarde dat de LPF zelf voor een beamer zorgt. Een geschikte beamer blijkt echter te duur en het idee vindt geen doorgang...

Anno 2006 vertrouwt men in de politiek nog steeds op de spreekvaardigheid van veel mensen die eerder goed zijn in andere dingen dan een goede redevoering houden. Welke beroemde speeches uit de nabije geschiedenis kennen we nog? Pim Fortuyn kon gloedvol spreken, hij had geen powerpoint nodig. Maar hij was echt een uitzondering op dit gebied.
Daarom mijn tip aan politici: wilt u zorgen dat uw goed voorbereide betoog beter overkomt, uw publiek minder snel afhaakt en de boodschap beter onthoudt en dus ook beter kan reproduceren? Ga dan eens met powerpoint aan de slag. Uw persoonlijk medewerker is er vast allang bedreven in.

Feedbacksysteem voor huisartsen

2006-05-22T17:51:00.000+02:00

Ik zie, ik zie, gelukkig slechts heel af en toe een huisarts. Maar toen ik laatst de mijne bezocht, kreeg ik wel meteen een idee. Ik had last van vervelende jeuk op armen, benen en gezicht en die hield al een tijdje aan. Na wat vragen, schreef ie een receptje uit voor een menthol-gel die verlichting zou moeten brengen, verder zou het vanzelf moeten overgaan. "De gel wordt niet vergoed" zei hij.
OK, ik naar de apotheek, alwaar er twee joekels van tubes gepakt werden die me wat erg veel leken voor mijn kwaal. En omdat ik ze zelf moest betalen, bedankte ik voor de tweede. Vervolgens kreeg ik de tube zo mee. Op mijn opmerking: "De huisarts zei dat het niet vergoed werd...", bleek dat het via een foefje wel vergoed kon worden.
Enfin, de huisarts schreef me dus veel te veel voor, wellicht wist ie niet in wat voor formaat verpakking het zat en hij lichtte me verkeerd voor over de vergoeding. En.. hij zal nooit weten of en hoe goed het geholpen heeft. Terwijl ik zeer bereid ben om hem dat en de juiste apotheek-info even terug te melden via internet, zodat ie bij de volgende patiënt wel de juiste informatie verstrekt.
Raar toch, zo'n beroep als huisarts, je ziet elke dag 4 tot 6 patiënten per uur, je levert dus 32 tot 48 adviezen en/of recepten per dag, maar van vele "klanten" zie of hoor je nooit wat terug. Dit kan geïnterpreteerd worden als "advies/geneesmiddel heeft gewerkt, ik heb mijn werk goed gedaan", maar ik denk dat patiënten genoeg terug te melden hebben waar de huisarts iets aan kan hebben en van kan leren.
Een google-search op de woorden "patient huisarts feedback" leverde niets op. Wel vind ik een artikel in vakblad Medisch Contact dat meldt dat een huisartsenpost een feedbackysteem gemaakt heeft waarop de vaste huisarts aan de waarnemende artsen terug kunnen melden hoe het met de patiënt is vergaan, die vaak met een acute vraag 's avonds of 's nachts geholpen werd. Maar dus niet van patiënt aan arts. Zou het dan nergens bestaan? Of zou het onderdeel zijn van het in te voeren elektronisch patiëntendossier? Volgens deze themasite van het Ministerie van VW&S niet. Het vereist natuurlijk "leestijd" van de toch al drukke huisarts, maar het zal zich zeker terug betalen. Ik ga het eens voorleggen aan wat huisartsen die ik ken. En.. hetzelfde systeem kan natuurlijk ook voor apothekers ingezet worden.

Artist impressions en de werkelijkheid

2006-04-24T17:03:00.004+02:00

Ik zie, ik zie zeer veel nieuwbouwprojecten in ons land. Laatst, tijdens een rit van Hoofddorp aar Leiden vielen ze me weer op. Daar wonen allemaal mensen die op basis van een glossy folder, met prachtige tekeningen van de nieuwbouwwijk, de "artist impression" geheten, hun huis hebben gekocht. Ikzelf kan dat niet zo goed, heb er te weinig ruimtelijk inzicht en ruimtelijk voorstellingsvermogen voor. Maar tijdens die rit vroeg ik me af, in hoeverre zou lijkt de werkelijkheid twee jaar later op de artist impression? En vijf jaar later? En 15 jaar later? Kijken nieuwbouwkopers nog wel eens terug in hun glossy verkoopfolders van destijds die hen hebben verleid die woning te kopen? Zou zo'n bewoner die artist impressions bewaren en wel eens tegen de weerbarstige werkelijkheid aanhouden?
Ik zie een website voor me, weer een typisch burgerinitiatief, waarop de artist impressions staan, maar ook de realiteit, dus foto's, liefst vanuit hetzelfde perspectief. Na 1 jaar, na 5 jaar, na 15 jaar. Gewoon leuk en heel nuttig voor onderzoekers en planologen.
Ik heb even gezocht, maar een dergelijke site heb ik nog niet kunnen vinden... Wie zet hem op?

Fileverwachtingen in routeplanners

2006-03-25T15:19:00.000+01:00

Ik zie, ik zie steeds meer mensen bewust met een auto omgaan. Vooral in de grote steden, hebben veel mensen geen (tweede) eigen auto (meer), maar in plaats daarvan een abonnement op een autodate-systeem, zoals Greenwheels of ConnectCar. Alleen al in Amsterdam staan meer dan 300 auto's op hun vaste parkeerplek, klaar voor gebruik. Ikzelf vind het een ideaal systeem, maar ik mis wel iets...
Ik rijd als autodater slechts af en toe auto. Ik rijd meestal geen vaste route en ben daarom niet goed op de hoogte van het wegennet en de dagelijkse files. Ik moet echter wel weten hoe lang ik de auto wil reserveren en dus reistijd heen en terug en verblijftijd inschatten. Ter voorbereiding print ik dan ook altijd een route uit via bijvoorbeeld Routenet. Op basis van de verwachte reistijd van die planner, reserveer ik mijn Greenwheels-auto. Maar, de verwachte reistijd blijkt regelmatig te optimistisch te zijn, waarschijnlijk omdat ze geen ander verkeer of wegwerkzaamheden meerekenen. Da's vervelend, ik betaal immers per gereserveerde tijdseenheid en wilt dus strak reserveren, maar te laat terug zijn is vervelend voor de gebruiker na me en levert een boete op. En verlengen kan wel, maar terwijl je rijdt is dat niet echt handig.
Helaas geeft de routeplanner niet aan welke aannames hij doet bij het plannen. Het zinnetje "Let op: bij het plannen van de reis wordt geen rekening gehouden met files" zou al helpen. Maar hoe weet ik of er morgen rond 9.30 een file staat op het stuk snelweg dat ik dan ga berijden? File-informatie is tot nu toe alleen maar actueel en nooit voorspellend. Maar dat moet toch mogelijk zijn? Er is toch genoeg historische informatie om te weten wanneer er waar files verwacht worden? Waarom vraagt zo'n routeplanner niet: wanneer wilt u deze reis maken? Als ik dan de dag en het vertrektijdstip opgeef, kan zo'n planner met historische file-informatie veel accurater een verwachte reistijd geven. Ik zie dat dit in België door de Belgische ANWB in 2003 al is aangekondigd, maar ik kan het niet vinden op hun site.... De ANWB biedt wel een pdf-file smet daarop een overzicht van de files in de ochtendspits en de avondspits. Op zich aardig, maar niet interactief en niet ingebouwd in mijn routeplanner. Ook bieden ze een spitsprognose voor de komende twee werkdagen, maar wat je dat krijgt is het volgende: "Normaal staat er op vrijdag om half 6 ongeveer 175 kilometer file op de Nederlandse wegen. Door de regen zal de avondspits deze keer iets drukker worden dan dat. Het blijft echter een gemiddelde spits: meer dan 220 kilometer file komt er niet te staan." Maar de af en toe rijder, heeft daar weinig aan.

Ik ga de vraag eens voorleggen aan Rijkswaterstaat, ANWB en Routenet.

update 10-4-'06. Enkele antwoorden:
Locatienet:
Bedankt voor je opmerking en suggestie. Dit stellen we zeer op prijs.
Locatienet heeft hier inderdaad ook over nagedacht en is ook bezig met de mogelijkheden op een rij te zetten. Voor de gebruikers van routenet zou dit inderdaad een zekere meerwaarde hebben als ook in de reisduur van een bepaalde route de filetijd meegerekend wordt. Op dit moment wordt hier dan op technisch gebied hard aan gewerkt. Ik kan je helaas nog niet vertellen wanneer dit te gebruiken is. We zullen je hiervan op de hoogte houden.

Greenwheels:
Ik begrijp jouw probleem. Vanuit onze ervaring bij Greenwheels weten we dat de meeste filevertragingen niet meer dan 30 minuten extra zijn, dus met een extra half uur is het meestal wel gedekt. Vanuit onze zeer beperkte ervaring met de technische systemen achter filevoorspellingen weet ik dat Patrick Pothuizen (directeur van de VID) op dit gebied veel kennis heeft wellicht kom je via http://www.verkeersinformatiedienst.nl/contact.html verder.

Rijkswaterstaat:
Wij kunnen uw verzoek niet inwilligen. Wij hebben afspraken met marktpartijen over het verspreiden van actuele verkeersinformatie (wegwerkzaamheden en file informatie), wat inhoudt dat zij die informatie verspreiden en wij niet (slechts in zeer beperkte mate). Daar valt dit type informatie ook onder. Wilt u hiermee toch verder, dan kunt u contact opnemen met de aanbieders van actuele verkeersinformatie zoals de ANWB, VerkeersInformatieDienst, ARS en Vialis.

ANWB:
Hartelijk dank voor uw mail over onze routeplanner.
Inderdaad zou het plezierig zijn als routeplanners rekening zouden houden met te verwachten vertragingen. Dit is de volgende logische stap in de ontwikkeling van routeplanners en navigatiesystemen. De benodigde gegevens zijn aanwezig (lusinformatie e.d.), en technisch moet het ook mogelijk zijn.
Wij zijn er zelf mee bezig, en willen in een volgende versie van de planner dit ook aanbieden. Ik kan u niet zeggen wanneer dit zal zijn, maar het zal waarschijnlijk geen jaren meer duren.

VerkeersInformatieDienst:
Wat ik begrijp uit het bericht op de website is dat wij onze rol als toekomstvoorspeller moeten gaan uitbreiden. Momenteel publiceren wij een spitsverwachting, onder meer op onze website www.vid.nl en in de Volkskrant. Deze spitsverwachting is gebaseerd op het TOTALE filebeeld van een bepaalde dag in de week, rekening houdend met trends (vakantietijd etc) en met de weersomstandigheden. Elke werkdag rond het middaguur wordt een spitsverwachting gepubliceerd voor de avondspits van die dag en voor de ochtendspits van de dag erna. Op vrijdag maken we een verwachting voor de maandagochtend, maar in feite is die voorspelling al niet meer echt betrouwbaar omdat het weerbericht nog niet veel zekerheid biedt. Bovendien kunnen incidenten op de weg, zoals aanrijdingen en uitgelopen wegwerkzaamheden, roet in het eten gooien. Zelf weet ik bijvoorbeeld dat er op vrijdagochtend doorgaans vrijwel geen files staan. Maar wanneer ik halverwege de ochtend een afspraak heb, kijk ik toch eerst even naar de actuele stand van zaken alvorens definitief te bepalen hoelaat ik vertrek.

Natuurlijk, er worden gegevens bewaard van alle filemeldingen en door middel van een knap stukje programmeerwerk is daaruit een voorspelling te halen, tot nu toe uitsluitend voor het algemene totaalbeeld in Nederland. Dat zou naar mijn mening dus ook per traject moeten kunnen worden gemaakt, al zal dit wel een flink stuk ingewikkelder zijn qua programmatuur. Maar ik denk dat het technisch wel kan. Dan is echter de volgende vraag hoeveel waarde je moet hechten aan een dergelijke voorspelling. Vrijwel elke ochtend lezen wij meldingen voor op de radio met betrekking tot onverwachte afsluitingen van rijstroken en regelmatig worden er omleidingen ingesteld voor het verkeer. Al deze zaken vind je dus niet terug in de voorspellingen van het systeem zoals hier omschreven. Daarmee ontstaan er dus nog steeds vertragingen voor de automobilisten en dus ook boetes bij het te laat terug brengen van de gehuurde auto.

Waarom is e-mail gratis?

2006-03-09T16:11:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat velen van ons niet meer zonder internet en e-mail kunnen. Ik zie mezelf met steeds meer e-mailadressen omringt. Ik zie aan mijn eigen communicatiegedrag dat ik echt van de email-generatie ben; ik vind een fysieke afspraak of een telefoongesprek niet altijd nodig, maar ben ook zeker niet van de de SMS- of mobiele generatie.
Ik stuur 10-20 e/mailberichten per dag denk ik, dus 3650 tot 7300 e-mails per jaar. Soms staan er één woord in (OK), soms is ie heel lang en soms ook heel zwaar door allerlei attachements. Voordat de USB-stick er was, heb ik mezelf vaak documenten gemaild om te kunnen thuiswerken. Ook stuur ik mezelf reminders per e-mail. Vast allemaal nooit zo bedoeld.
En ik heb wel eens gedacht, wat fijn dat dat e-mailen gratis is! Hoe zou mijn e-mailgedrag er uit zien als ik per e-mail een soort postzegel zou moeten betalen? Ik denk dat ik dan beduidend minder snel een e-mail zou sturen.
Terwijl de andere communicatiekanalen (brief, telefoon en SMS-bericht) allemaal een tarief per bericht vragen. Waarom wijkt het kanaal e-mail hiervan af? Waarom heeft de uitvinder van e-mail destijds met die regel gebroken en het ons gratis aangeboden? Was er geen slimme marketeer in de buurt of zou het afrekenen, van zeg 0,05 cent per bericht, een crime zijn geweest in die dagen? Maar dat was toch door allerlei post- en telefoonmaatschappijen al eerder geregeld? Waarom is de e-mail nooit getarifeerd? dat vraag ik me soms af. En zou niet iemand spijt hebben van die beslissing van destijds? En met concepten als "spoed" en "aangetekend" kun je die tarieven nog diffentiëren ook.
Andersom, wat zou er gebeuren als het e-mailprincipe voor de post gehanteerd zou worden? Of voor telefoontjes? De bel-aanbiedingen via kabel en internet lijken er nu een beetje op, maar de post is nog altijd per stuk/gewicht.
Ook las ik afgelopen weken dat in het kader van spambestrijding AOL en Yahoo spammers willen laten betalen per bericht. Zou dat uit nobele anti-spamoverwegingen zijn of gewoon uit commerciële overwegingen? Vanwege die spijt over het gratis weggeven van zo'n prachtig kanaal als e-mail?
Wie het weet, mag het zeggen...

De stylingsconsulent van de woonmall

2006-02-08T10:11:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat steeds meer mensen een professional erbij halen als ze hun huis (opnieuw) gaan inrichten. Alle woon-programma's op TV helpen natuurlijk hard aan mee. Ik zie mezelf bijvoorbeeld op internet zoeken naar het adres van Marijke Schipper. Zij is één van de stylistes van VT-Wonen die het programma Samenwonen doet. Alles wat zij maakt vind ik mooi. Tot nu toe kan ik haar niet vinden op internet en helpt de redactie me ook niet...
Ook is de verkoopstylist uit Amerika overgewaaid. Een professional die je huis verkoopklaar maakt. ja, we hebben wat over voor een mooi (verkoopbaar) huis.
Ik zie ook dat mensen nog steeds weinig tijd hebben en niet altijd voor hun plezier hele zaterdagmiddagen in een woonmall of op een woonboulevard doorbrengen. Trendhopper heeft al op deze trend ingespeeld door laagdrempelig een extra service te bieden, de Trendhopper Interieur Tipgever. Dit is een professional die voor 65,- een uur bij je thuis komt om tips en adviezen te geven. Maar ik vrees dat die wel "Trendhopper"-minded denkt en verkooptargets heeft...

Daarom zie ik meer in een stylingadviseur die aangeboden wordt door de hele woonmall of meubelboulevard. Iemand die het assortiment van al de winkels kent, weet waar wat staat en jou daar efficient naar toe kan loodsen. Maar ook iemand die nadat hij/zij eerst heeft leren kennen en foto's, tekeningen of het huis zelf heeft gezien, leuke combinaties en verrassende oplossingen kan voorstellen. Uiteraard tegen betaling, misschien gesubsidieerd door de woonmall. Of moet een kortingskaart op zak.
Ik zie wel iets in een pilot bij Villa Arena en Alexandrium, ik ga het idee eens bij ze neerleggen.

Leuke borrellocaties

2006-01-30T15:21:00.000+01:00

Ik zie, ik zie weer een behoefte. Ikzelf moet regelmatig een borrel of feest organiseren. Omdat ik zelf jarig ben en een besloten borrel in een leuk café wil geven of omdat ik ceremoniemeester ben van een bruidspaar, dat niet een echte feestzaal wil, maar iets kleiners en goedkopers. Ik heb al heel wat afgezocht, maar Google laat me hier echt in de steek. Hoe kom je er achter welk café in jouw stad een leuk zaaltje boven of achter heeft dat je kunt afhuren? Ja, de cafés met website hebben het vaak wel vermeld op hun site, maar komen niet naar boven als je googlet op "zaaltje borrel Amsterdam", bijvoorbeeld. En de overzichtssites als locaties.nl, De Nationale Locatie Site en Locatieshop bestrijken een veel groter gebied en bieden dus niet de specifieke zoekmogelijkheid voor particuliere borrel of (trouw)feest of je kunt niet lekker zoeken.

Zou het wat voor Iens zijn, de restaurant-site met goede zoekmogelijkheden of kan die beter bij zijn leest blijven? Ik denk dat ik maar zelf ga opzetten met wat vrienden. Als iedereen één of twee zaaltjes weet, komen we een heel eind. Want voor landelijke vulling heb ik jou nodig, een "tip me"-knop komt er zeker op, evenals een recensie-mogelijkheid.

Doe iets leuks met je geld, investeer in een starter

2006-01-24T09:46:00.000+01:00

Ik zie, ik zie de kracht van eBay en p2p handel. In spullen. Maar ook al in geld. In Engeland bestaat namelijk ZOPA. ZOPA is een beurs waar mensen, zonder tussenkomst van banken geld aan elkaar kunnen uitlenen. Opgezet door ervaren bankmensen. Interessant!
Ik zie ook dat de mens steeds meer experiences wil en daar behoorlijk geld voor over heeft.
De particuliere mens met geld kan nu drie dingen met zijn doen:
1. uitgeven, o.a. aan experiences, leuk en zekerheid over het verliezen van je geld
2. sparen, saai en veilig en weinig experience, met zekerheid van behoud en kleine groei
3. beleggen in fondsen of aandelen, hoogdrempelig, onpersoonlijk en niet echt een experience, behalve het bezoeken van de aandeelhoudersvergadering. Geen zekerheid, maar kans op winst en verlies

Het feit dat lang niet iedere klant met geld belegt, geeft aan dat maximaal rendement lang niet voor iedereen een drijfveer is. Er is een groep mensen die geld zien als een middel om een experience mee te beleven, niet als iets wat perse maximaal moet groeien.
Ik stel daarom een vierde mogelijkheid voor, een combinatie van kans op winst en verlies en veel experience, namelijk beleggen in een (startende) ondernemer. Een soort tante Agaath-regeling, maar dan met onbekende tantes en neefjes/nichtjes.

Ik zie het volgende voor me:
Particulieren met geld over, zeg 50.000 euro, krijgen een folder van hun bank in de bus, waarin bijvoorbeeld tien startende ondernemers zich presenteren. "In deze ondernemers hebben wij vertrouwen, u ook? Doe dan mee!"
De ondernemers presenteren zich als mens met hun persoonlijke verhaal en hun ondernemersplannen. De website: “In welke starter heb jij het meeste vertrouwen? Onderneem een beetje mee en beleg in mensen van vlees en bloed, niet in een grote onpersoonlijke onderneming. Kies daarom zelf in wie je belegt. Onderstaande ondernemers hebben we voor je geselecteerd.” Toon verhalen, filmpje, emotie.

De particuliere klant kan al vanaf 1.000 euro mee-investeren in zo'n ondernemer, vele kleintjes maken immers een grote. De bank kan ook meedoen, maar dat hoeft niet eens. De bank moet natuurlijk wel de boel regelen, de contracten, de eventuele terugbetaling en krijgt daar een vergoeding voor.

De particulier belegt dus, maar dan in een mens van vlees en bloed in plaats van in een beursgenoteerd bedrijf en krijgt daar experiences voor terug:
- de ondernemer houdt via een nieuwsbrief zijn investeerders op de hoogte,
- 4 x per jaar een borrel of diner om de investeerders de kans te geven om de ondernemer te ontmoeten en wellicht te adviseren
- etc.

De bank kan zo een hele nieuwe service bieden aan starters én aan (vermogende) particulieren.
Ik denk dat banken snel een dergelijk moeten opzetten, voordat een ander in deze markt springt, al dan niet met behulp van ZOPA.

Naschrift 8 januari 2007:
Specifiek voor de muziekindustrie is er nu een dergelijk initiatief, Sellaband. Een site waarop liefhebbers van een beginnende artiest mee kunnen investeren, opdat deze een CD kan opnemen. Of, zoals op de site staat: "Artists and fans have one goal. Make music and money together. Artists upload their music and profile. Fans find artists they like and believe in. $10 (plus transaction costs) buys them a piece of the action. $50,000 gets the artist in the studio. Fans get an exclusive CD send to their homes. Artists make their dream come true. From now on bands and believers are in business together." Goed initiatief!

Speciaalzaken, marktplaats.nl en deskundig advies

2006-01-06T08:25:00.000+01:00

Ik zie, ik zie heel veel mensen op marktplaats.nl (75.000 nieuwe advertenties per dag!) spullen kopen. Duurzame spullen, die er nog goed uit zien na gebruik door een eerste eigenaar. Ik zie ook veel mensen die zich eerst oriënteren op zo'n aankoop. Vaak ook op internet, maar toch ook nog vaak aan een echt deskundig mens. En als je geen deskundige in je vriendenkring hebt, ga je naar een winkel. Naar een speciaalzaak, waar ze verstand hebben van fotocamera's, kinderwagens, laptops, brommers, telefoons etc. Rondkijken, advies vragen om vervolgens met een "ik denk er nog even over na" snel naar huis te gaan, waar je op op een 2ehands- of veilingsite nu precies weet wat je hebben wilt.
De winkelier heeft allang door dat hij vaak aan een marktplaats-koper advies en service staat te verlenen en dat de klant niet van plan is bij hem te kopen. Een fotocamera-winkelier hoorde ik laatst al zijn eigen ondergang voorspellen door de opkomst van die 2ehands-sites. Maar, zou het niet wat zijn als die winkels gewoon eerlijk zeggen: we willen best advies aan u geven, maar dan wel tegen betaling. En koop je wat bij ons, dan schelden we die advieskosten weer kwijt. Een nieuwe bron van inkomsten die, volgens mij, best het proberen waard is. "Uitgebreid alle camera's doornemen aan de hand van jouw vragen, jouw behoefte en jouw kennis-niveau? Prima, dat is dan 25 euro.""Met een Prénatal-consulent de hele babykamer-inrichting en de kinderwagens doornemen? Geen probleem, voor 25 euro staan we voor u klaar."Ik denk dat er best zich wat schuldige koopjes-jagers zijn die dat er voor over hebben en ook snappen dat dit beter is dat het faillissement van de fotograaf of die Prénatal-winkel, want dat zijn ze ook hun adviesbron kwijt. Winkeliers, biedt het maar aan!

De overheid en de ondernemer

2006-01-02T17:29:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een nieuw jaar waarin ik ondernemer word! Vanaf vandaag ben ik directeur/eigenaar van de IdeaCompany. Ik zie ook dat de overheid het waardeert dat er mensen kiezen voor het ondernemerschap en innovatie.
"Wij stimuleren vernieuwingszin in alle sectoren van de economie." zegt EZ immers hier. En de missie van het Innovatieplatform, luidt: "De missie van het Innovatieplatform is om de innovatiekracht van Nederland te versterken, zodat ons land in 2010 weer een koploper is in de Europese kenniseconomie. Dat betekent dat Nederland een land moet worden waar volop ruimte is voor excellentie, ambitie en ondernemerschap van mensen en organisaties."

Om tot innovaties te komen, is moed, durf en experimenteerruimte nodig. Deze ingredienten zijn, volgens mij, standaard aanwezig bij elke startende ondernemer. De stap van loondienst naar zelfstandig is in ons goedgeregelde land een moedige, bij gebrek aan ondernemerservaring, is alles een experiment. Dus stimuleer je ondernemen, dan stimuleer je innovatie.

Ik zie echter dat ze een kans laten liggen om die waardering voor het ondernemerschap te laten blijken. Precies op het spannende moment waarop de burger de stap zet naar het ondernemerschap. In mijn voorbereidingsproces kwam ik bij een bank, de belastingdienst en de Kamer van Koophandel. Nergens kwam ik enige empathie, vorm van felicitatie of een warm welkom tegen. Helaas, zo zit ons land niet in elkaar, voor empathie en felicitaties moet ik bij mijn vrienden zijn. Maar is deze situatie niet een uitgelezen kans voor de overheid om juist op die drie plaatsen de kersverse ondernemer te feliciteren met zijn stap en hem/haar een hart onder de riem te steken?

Ik zie bijvoorbeeld voor me: een leuk felicitatiekaartje van de minister van Economische Zaken en/of de voorzitter van het Innovatieplatform dat elke nieuwe ondernemer standaard krijgt bij het openen van een zakelijke rekening, het aanvragen van een BTW-nummer of bij het inschrijven bij de KVK. Kleine moeite, groot plezier. Niet een handige folder door het doolhof, van regels, maar een "persoonlijke" noot, die me zegt: "Goed zo, meid, fantastisch dat je bent gestart. Je maakt Nederland weer een klein beetje ondernemender. Heel veel succes gewenst!"
Ik ga het eens voorleggen aan EZ en het Innovatieplatform...

Reactie van het Innovatieplatform (6-1-2006):
Geachte mevrouw Krabbenbos, beste Marijke,

Dank voor je mail met een link naar je weblog, waarop ik het idee tegenkom om startende ondernemers een felicitatiekaart te sturen. Leuk idee, wat zeker het overwegen waard is. Ik zal je mail doorsturen naar EZ en hen eens vragen of dit realiseerbaar is.

By the way veel succes met je onderneming, want je hebt helemaal gelijk in dit overgereguleerde en beschermde land is het starten van een eigen bedrijf een hele moedige onderneming.

Met vriendelijke groet,

Jan-Willem Vos
Wnd.woordvoerder Innovatieplatform

Reactie van het programma "Andere Overheid" (18-4-2006):

Dag Marijke,
goed idee: kleine moeite groot plezier!
Wij leggen je idee voor aan onze minister.
Ik hou je op de hoogte.

Hartelijke groet,

Emmeline Bijlsma
Programmateam 'Andere Overheid'
www.andereoverheid.nl

Boek - film - spel - game - tv-show

2005-12-18T00:38:00.000+01:00

Ik zie, ik zie elke vrijdagavond het programma Oberon. Oberon is een spannende en leerzame history-reality-reeks waarin zestien kandidaten uit Nederland en Vlaanderen het middeleeuwse koninkrijk Oberon om te strijden wie de nieuwe koning wordt. Het hele programma is opgenomen in Polen, waar nog een authentiek en bruikbaar kasteel, Zamec Grodziec, stond. Op dit blog staat interessante achtergrondinfo. Zweden en Frankrijk schijnen het programma eerder te hebben uitgezonden. Hier de fan-site.
Al tijdens de eerste aankondingen zag ik een grote, zwarte en vierkante bordspeldoos voor me. Ik dacht namelijk dat Oberon een gezelschapsspel was dat nu tot tv-format was omgebouwd. Maar dat bleek niet zo te zijn. Toen dacht ik, "zou het gekund hebben? Zou je, bijvoorbeeld, van het gezelschapsspel "de Kolonisten van Catan" een interessant tv-format kunnen maken"? Vast wel, is mijn overtuiging, maar ik ken het spel onvoldoende om Talpa of Endemol een kant en klaar format aan te kunnen bieden. Er is al wel een historische roman gemaakt van Catan.
Het zette me aan het denken over de lijn: boek - film - (gezelschaps)spel - computergame - tv-show. Denk even met me mee:
- Harry Potter begon als boek en film volgde snel. Ik vond ook al dit gezelschapsspel, dit kaartspel en dit computergame. Is er een TV-show mogelijk? Een quiz zie ik zo voor me...
- De Da Vinci Code, begon ook als boek, de filmtrailer staat hier, in de bisocoop vanaf mei 2006. Het gezelschapsspel bestaat al. Waar blijft het computerspel en het tv-format?
- Oberon is dus een tv-format, maar vast ook weer te vertalen in een bordspel, een roman en een game, de middeleeuwse website, waar je zelf de duels kunt spelen, lijkt daar al aardig op.
- Bridget Jones begon als boek, daarna kwam de film. Een bord- of kaartspel voor meiden zie ik wel voor me. Het doel: als eerst liefde en geluk vinden, met zo min mogelijk extra kilo's, pakjes sigaretten en katers? "Helaas, je hebt gisteren weer teveel chocola gegeten en past nu niet meer in dat jurkje dat je vanavond persé aan wil naar je date met Daniel. Sla een beurt over om die slankmakende onderbroek te zoeken." Op de dobbelsteen staat 1 gooien voor een fiche "pakje sigaretten" pakken en 6 gooien voor een avondje in de kroeg, d.w.z. nu twee stappen vooruit, maar de volgende beurt overslaan vanwege de kater.
- Baantjer begon als boek en werd later een tv-serie. Een film kwam in 1999 en ook een bordspel is er al.
- Friends begon als tv-serie, een film is er nooit gekomen, maar heel goed denkbaar. Een spel is er ook. Waarom niet een boek met het script?
Wie heeft nog meer leuke voorbeelden van (bijna) complete rijtjes?

Personaliseer, personaliseer!

2005-12-11T19:08:00.000+01:00

Ik zie, ik zie nieuwe uitingen van de al veel besproken personalisatie-trend en volgens mij slaan ze aan bij het grote publiek:
1. je bankpas. Postbank kwam er als eerste mee, op 23 november, en nu zijn er al 100.000 gemaakt zegt dit persbericht. Een foto van de kinderen of een vakantiekiek zijn de populairste onderwerpen. SNS Bank zal eind december volgen, zeggen ze.
2. je laptop. De Tulip Ego, waar ik al eerder over schreef, biedt vanaf februari 2006 een stuk of 10 mooie frontjes, maar helaas voorlopig geen eigen ontwerpen. Een gemiste kans denk ik. Het damesblad Margriet biedt dit wel in hun on-line shop, samen met notebookleverancier Acer. Voor 1099 euro heb je een Acer Aspire 5002WLMi met je eigen ontwerp.
Ondertussen doen creatievelingen het allang met stickers.
3. je postzegel. TPG-post biedt ons al sinds mei 2003 de mogelijkheid om je persoonlijke postzegel te maken. Ook een daverend succes volgens TPG met vooral kinderen en huisdieren als favoriete onderwerpen. Alleen versturen we niet zoveel kaartjes en brieven meer, maar voor huwelijks- en geboortepost natuurlijk heel leuk.
4. je auto. Akzo Nobel kwam in juni 2004 met de verwijderbare auto-lak Maskin, om je auto tijdelijk te personaliseren.
5. je bril. Ik heb al enige weken een nieuwe bril (click12 en klik hier voor de Nederlandse verkoopadressen), waarvan ik het montuur elke dag aanpas aan mijn kleding. Met een handig klik-systeem zet ik in 30 seconden een nieuwe montuur op mijn glazen. Het is nieuw en komt uit Italië, volgens mij ook hard op weg naar succes. Rudolph van Veen heeft er een op op de cover van zijn nieuwe kookboek. Twee vriendinnen van mij willen hem ook al.
6. je sportschoen. Nike bood al in 1999 de mogelijkheid om zelf je schoen personaliseren. Je kiest zelf je kleur en kunt ook een tekst op je schoen zetten. Alles met een hmakkelijk 4-stappenplan. Just do it......yourself. Vanaf 100 dollar. Je kunt er zelfs een strakke kadobon voor kopen. Ik kan helaas niet vinden of het een succes is, Nike zelf zegt er weinig over.

What's next, what's next?

TV als afstoffer

2005-12-06T00:19:00.000+01:00

Ik zag, ik zag in september al het programma "Dancing with the stars", een stijl-danscompetitie waarbij ik vermoedde dat de bond van nederlandse dansscholen, Dance Masters het idee bij Endemol geopperd had. Dance Masters: "Onze aanmeldingen lopen wat terug de laatste tijd, stijldansen is niet meer in. Kunnen jullie niet een leuk format voor een TV-programma verzinnen?". Endemol: "Tuurlijk, we gooien er wat BN-ers in, een wedstrijdelement en veel emotie en human interest-interviewtjes en die aanmeldingen komen weer helemaal goed, let maar op." En ja hoor, zo gezegd zo gedaan. In een persbericht zegt Endemol ook: "We zullen het stijldansen weer 'vet cool' maken." Het is gelukt, mooie kijkcijfers en goede resultaten die leidden tot de Dance Masters Award 2005 voor "de persoon en/of organisatie die zich het afgelopen jaar heeft ingezet voor de promotie van de danswereld". Ja, ja... Toen ik dit zag gebeuren, dacht ik, dat moet ook kunnen met andere, in deze tijd ietwat oubollige hobby's en sporten, zoals, bijvoorbeeld, sportvissen. Wat BN-ers, een wedstrijdelement en veel emotie en human interest-interviewtjes en de sportvisakties vliegen weer de winkel uit. En wat schetst mijn verbazing? Iemand heeft het al bedacht, er is nl. een jeugdprogramma "Vissen is cool" op Nickelodeon. Vele sites verwijzen ernaar, "vissen is cool" krijgt bij Google 12.100 hits! Een hippe presentator en nog hippere BN-ers (in die doelgroep) en de jeugd doet de rest. Maar ook de volwassenen worden al bediend, al is het door Discovery Channel. Hier kun je kijken naar de sportvis-programma's Lake Escapes, Cast Out, Fishing on the Edge en Rex Hunt. Nog niet zaterdagavond bij een familiezender op prime-time, maar het begin is er. En wat kunnen we nog meer afstoffen en weer 'vet cool' maken? Klaverjassen? Punniken? Dammen? Postzegels verzamelen? Zeg het maar, alles kan volgens mij! Nog een leuk voorbeeld al is dat in NL zonder TV-programma verhipt, maar als trend overgewaaid uit Amerika: breien. Al een tijd weer helemaal hip, Amsterdam en ook Stadskanaal hebben al enige tijd een Stitch 'n Bitch-club.

IdeaCompany

2005-11-26T23:36:00.000+01:00

Ik zie, ik zie mijn eigen bedrijf in wording. Het idee voor dit bedrijf werd geboren op 6 november 2004, het besluit om daadwerkelijk te starten nam ik op 22 juni 2005 en de naam koos ik definitief op 11 oktober 2005: IdeaCompany.
Op 1 januari 2006 gaat mijn IdeaCompany open, een bedrijf in toegepaste creativiteit. Ik ga de volgende B2B-diensten leveren:
1. het aandragen van ideeën voor een specifiek vraagstuk in een persoonlijk gesprek (personal brainstormer)
2. het leiden van brainstormsessies (brainstorm facilitator)
3. het deelnemen aan brainstormsessies (extra stormkracht)
4. het adviseren over en implementeren van ideemanagementsoftware (ideeënstroom on-line)

Mijn logo en huisstijl wordt ontworpen door ontwerpbureau KCND en mijn website wordt ontworpen en gebouwd door eThink.
Ik ben momenteel bezig mijn Raad van Advies samen te stellen, mijn afscheidsfeest bij mijn huidige werk te plannen, mijn marketingplan op te stellen en mijn openingsfeestje te organiseren.
Alle tips zijn welkom!

De week van de ....

2005-11-20T19:04:00.000+01:00

Ik zie, ik zie en ik hoor op de radio vaak een aankondiging voor "de week van de ..." of "de dag van de ...". Denk aan het brood, lingerie, de mantelzorg, de chronisch zieken, etc. Ik vraag me dan af, is het hele jaar al vergeven? Is er een lijst van al die zinvolle en minder zinvolle thema-dagen en -weken? Is er een instantie waar je zo'n week of dag moet aanvragen? Bij de "Commissie van de themaweken" of zo?
Ik ben maar eens op zoek gegaan. De volgende weken en dagen kwam ik tegen (geen Commissie gelukkig):

De week van de/het ... in 2005:
ondernemer (28-mrt)
gezondheid (7-apr)
homeopathie (10-apr)
bollenstreek (15-apr)
poëzie (18-apr)
huisdier (13-mei)
zee (23-mei)
vooruitgang (16-sep)
leren (24-sep)
ontwerp (14-okt)
weten (19-okt)
lingerie (22-okt)
geschiedenis (29-okt)
oor (29-okt)
luisterboek (2-nov)
chronisch zieken (4-nov)
klassieke muziek (4-nov)
sieraad (2-dec)

En dan de themadagen in 2005:
rekendag (8-mrt)
vrouwendag (8-mrt)
boomfeestdag (16-mrt)
toekomst (23-mrt)
filosofie (16-apr)
secretaressedag (21-apr)
aarde (22-apr)
moederdag (8-mei)
vermiste kinderen (25-mei)
straatspeeldag (1-jun)
muziek (4-jun)
hoogbegaafdheid (11-jun)
dialoog (18-jun)
vaderdag (19-jun)
architectuur (2-jul)
wereldmuziekdag (1-okt)
ouderen (1-okt)
dierendag (4-okt)
leraar (5-okt)
mantelzorger (5-okt)
archievendag (29-okt)
aandeel (11-nov)
aids-dag (1-dec)

Ik zie dat sommige weken en dagen dubbelgeboekt zijn. Jammer. Gezien het feit dat er nog vele weken en dagen vrij zijn, kun je beter exclusief zijn op beter 5 oktober, 29 oktober en 4 november. Misschien moet er maar een leuke keukenkalender (of overzichtelijke website)komen die al deze PR-momenten voor ons, gewone Nederlanders bijhoudt, zodat we precies weten wat wanneer gepromoot wordt, door wie en waar we meer info kunnen vinden...

Innovaties in de congreswereld

2005-11-12T15:25:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat de congressenmarkt behoorlijk conservatief is. Al jaren lang zijn de ingrediënten gelijk:
- een zaal in een standaard congrescentrum of een hotel
- een receptie waar hostessen je aan een naamkaartje en een congresmap helpen
- een dagvoorzitter die vaak een andere professie heeft en niet persé goed kan dagvoorzitten
- heel veel powerpoint-verhalen, soms wat interactieve workshops
- koffie met een koekje, lunch met een bordje aan sta-tafels en een borrel na afloop

Ik kom regelmatig op congressen en kom daar zeker ook om te netwerken. Soms denk je dat congresorganisatoren dat helemaal niet weten. Ze zouden zich daar veel meer op kunnen richten. De bezoekers hebben toch allemaal een gezamenlijke interesse en dat kan vaak leiden tot allerlei soorten van samenwerking, maar dan moet er wel contact kunnen plaatsvinden.
Want vind maar eens die ene persoon die je op de deelnemerslijst hebt zien staan en die je graag even wil spreken. Je hebt geluk als die persoon ineens achter je staat bij het lunchbuffet. De naamkaartjes zijn van een beleefde afstand vaak niet te lezen. Op singleparty's hebben ze daar al lang goede oplossingen voor verzonnen. Bij de matchmakers geef je aan wie je wil spreken en zij zorgen dat de gezochte persoon geïnformeerd wordt, via een message-bord met briefjes, een lichtkrant of via een projectscherm. Waarom neemt de congressenmarkt dergelijke concepten niet over?

Gelukkig zie ik af en toe ook leuke innovaties die congresbezoeken aangenamer maken:
1. een originelere locatie, bijvoorbeeld een kerk of een theater
2. bij kleinere congressen een gelegenheid waarin elke deelnemer even een 1 minuut spreektijd krijgt om een tip, advies, boek of website te delen met de rest
3. na afloop niet de hand-outs, maar een memory-stick met de presentaties
4. eventblogs als aanvulling op het congres. Op een eventblog kunnen deelnemers, sprekers, organisatie en andere partijen met elkaar communiceren. Het bereik van een evenement wordt vergroot: in de aanloop naar het evenement leren deelnemers elkaar via de eventblog kennen en kunnen ze er al hun stem laten horen, tijdens het evenement worden de bezoekers van het evenement zelf en de bezoekers via internet via de eventblog actief betrokken en na afloop van het evenement zijn er op de eventblog presentaties, foto’s, verslagen en video’s te vinden en kan het gesprek er worden voortgezet. Frank Janssen van Frankwatching is één van de initiatiefnemers.
5. innovatief stemmen. Geen stemkastjes meer huren, maar de zaal laten stemmen met de mobiele telefoon, zeer laagdrempelig en goedkoop. Mijn eigen collega's hebben de applicatie gemaakt, hopelijk komt deze service binnenkort op de markt.
6. vooraf al afspraken maken met deelnemers dankzij de event-specifiek social network platform van Sossoon. Vooraf kijken wie er komt, met welke profielen en interesses en vooraf al contact leggen en afspreken om bijv. samen te lunchen.

Ook leuk en verassend, maar nog niet gezien:
- een praktisch meeneembaar lunchpakketje en de mogelijkheid om buiten een wandeling te maken, bijvoorbeeld in groepjes ingedeeld door de organisatie met oog voor de profielen van de deelnemers
- een wand met "ik zoek" advertenties zoals op de Startersdag van de Kamer van Koophandel
- onderscheid in programma-onderdelen voor beginners op het onderwerp en voor gevorderden. Ik merk vaak dat beide groepen aanwezig zijn en bij een stuck-in-the-middle benadering hoort de gevorderde weinig nieuws en de beginner te veel onbekende termen.

Euroforum, Focus Conferences, Elsevier, Rai en alle andere congres- en beursorganisatoren: doe er je voordeel mee en verras ons eens! En vooral, besef dat mensen niet alleen naar een congres komen om nieuwe informatie aan te horen, maar ook om te netwerken. Benut dan ook de goudmijn van gelijkgeinteresseerde deelnemers!
Nawoord op 20 november: Seth Godin, de schrijver van o.a. "All marketers are liars" en "Purple cow" schreef op 13 november op zijn blog een vergerlijkbaar stukje: How to run a useless conference.

Iens-cadeaubon

2005-11-05T19:05:00.000+01:00

Ik zie, ik zie veel restaurant-recenties op internet. Mijn favoriete site, die ik altijd even raadpleeg alvorens ik een restaurant kies, is Iens. Deze site heeft goede zoekmogelijkheden en onder andere de restaurants in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Maastricht en Groningen goed in kaart gebracht. Ik zie ook veel mensen die van uit eten gaan houden en veel mensen die vaak niet weten wat ze iemand voor hun verjaardag moeten geven. Dus ik zie voor me (met dank aan Maud) de Iens-cadeaubon, die je on-line bestelt en waarmee je kunt eten bij alle restaurants die op Iens beschreven staan. Beroemde Nederlandse koks op de voorkant. Het administratieve systeem van de boekenbon moet te kopiëren zijn. Ik ga het idee nu aan Iens voorleggen.

Kind wordt poppenhuis-ontwerper

2005-10-31T23:50:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat veel kinderen van tekenen houden. Ik zie ook dat meisjes nog altijd dol zijn op poppen en alles wat daarbij hoort, zoals poppenhuizen. Mooie houten huizen zijn bij deze Duitse firma te koop vanaf 35 euro. Plastic exemplaren met geluid van bijv. Fisherprice zijn er bij Bart Smit vanaf 59 euro. Ik zie echter ook veel handige vaders die best zelf poppenhuizen kunnen maken. En deze Amerikaanse vader heeft iets geweldigs bedacht: onder het mom van "put your art in our walls", verkoopt hij Arthouses. Hij laat zijn kind en nu zijn kleine klantjes zelf de wanden tekenen en kleuren, die daarna tot poppenhuis in elkaar worden gezet. En steeds weer kunnen worden verwisseld. Een geweldig concept en typisch een voorbeeld van de trend co-creation! Kosten: 159 USD... iets voor Sinterklaas als de kinderen (een drieling of zo) héél zoet geweest is?

Zuinige auto's parkeren goedkoper

2005-10-29T21:49:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een leuk nieuwsbericht vandaag: "Duurder parkeren voor vuile auto's" is een voorstel van staatssecretaris Van Geel (Milieu) en minister Remkes (Binnenlandse Zaken) om de prijs van parkeervergunningen te koppelen aan de auto die mensen rijden. Rijd je zuinig, dan parkeer je goedkoop.
Een vergelijkbaar idee heb ik 5 jaar geleden hier in Amsterdam naar de wethouder van Verkeer gestuurd per e-mail. Ik zag toen nl. veel stads- en milieuvriendelijke Smarts, die heel klein zijn, een halve parkeerplaats innemen, maar een hele moeten betalen. Dus mijn voorstel was, laat Smarts en andere kleine city-auto'tjes de helft van het parkeergeld betalen op een of andere manier omdat ze ook maar een halve plek innemen.
Na 4 weken geen reactie heb ik het mailtje opnieuw gestuurd en tot op heden nog nooit een reactie mogen ontvangen... Wellicht heeft het voorstel van Van Geel meer succes.

Routeplanner voor de fietser

2005-10-17T22:19:00.000+02:00

Ik zie, ik zie heel veel automobilisten gelukkig zijn met hun TomTom Navigator. De huwelijken van 200.000 klanten in 16 landen zijn al gered; nooit meer de beroemde ruzies tussen man en vrouw over het kaartlezen en verkeerde afslagen. En wat bijzonder is, is het volgende:
TomTom is een gadget, best duur (vanaf 500 euro) en voor de auto en daardoor typisch een mannen-ding, maar tegelijkertijd doet TomTom waar veel vrouwen wat moeite mee hebben (de weg vinden), heeft een echt eenvoudige bediening en is het kastje mooi vormgegegeven, waarmee het ook populair is bij vrouwen. (TomTom organiseert zelfs een ontwerpwedstrijd met modevakscholen waarin ambitieuze ontwerpers een handtas voor een TomTom-product moeten ontwerpen!) Een succesvolle innovatie en inmiddels het dominant design in de auto-navigatiesystemen met een eigen gebruikersforum.
Ik zie echter ook heel veel mensen die van fietsen houden. 6% van de Nederlanders maakte één of meer meerdaagse fietstochten (720.000 personen); waarvan driekwart in Nederland, waarvan slechts 46% via een vaste LF-route (bron). De rest zoekt dus zelf een route uit. We fietsen omdat het gezond is, omdat het leuk is, omdat het echt Nederlands is. En veel van die fietsende Nederlander hebben al een TomTom in hun mobiel, PDA of auto, maar kunnen die op de fiets helaas niet gebruiken.
Waarom is er geen handige fietsrouteplanner? Ik ben eens op onderzoek gegaan.
De fietsersbond zegt dat er geen fietsrouteplanner voor heel Nederland is omdat een (digitale) kaart waarop alle fietsverbindingen staan ontbreekt... Ze bespreken op hun site wel de bestaande fietsrouteplanners, die allemaal niet optimaal zijn:
Enkele steden hebben een fietsrouteplanner (Amsterdam en Utrecht) waar ik juist het nut niet zo van inzie, Zuid-Holland is er één voor de provincie aan het ontwikkelen, deze ziet er nog wat ingewikkeld uit. De Landelijke Fietsroutes van het Fietsplatform kennen ook een planner, maar die brengt je ook niet van A naar B, die denkt immers in landelijke routes.
En ook hier wordt TomTom genoemd, maar dat is dan de TomTom Rider, eigenlijk voor op de motorfiets. De fietsroutes in deze planner staan vaak gelijk aan autoroutes, behalve dat je niet over snelwegen wordt geleid. Soms wordt wel je autowegen opgestuurd waar je met de fiets niet mag komen, ook niet echt handig.
Dus als TomTom, de fietserbond, wat ANWB-ers en het Ministerie van V&W even samen gaan zitten en een project opzetten waarin de ANWB-paddestoelendatabase en kleine witte wegwijzers ontsloten worden voor TomTom, komt er een prachtig product waar heel veel Nederlanders blij van worden!

Kunst, innovatie en decoratie

2005-10-09T15:02:00.000+02:00

Ik zie, ik zie veel initiatieven in het lagere kunstsegment. Weer dankzij internet, kan de kunstleek op veel plekken terecht voor iets moois boven de bank. Tot voor kort was het verkopen van kunst voorbehouden aan hoogdrempelige galeries, waar veel gewone mensen niet naar binnen durfen. Voor de kunst-leek die best iets anders dan een poster of zelfgemaakte vakantiefoto aan de muur wil hebben, was er dan een dorpshuisexpositie van een amateurschilder of de kunstuitleen. Daar kun je voor al 5,- per maand kunst lenen, waarbij het maandbedrag ook op een spaartegoed gaat waarmee je kunt kopen. Goed concept, alleen keken ze heel raar, toen ik vroeg of ze ook "iets groots hadden, formaat landscape, met rood erin", want zoiets wilde ik boven mijn bank. Zo dachten ze daar niet, ik moest maar alle stukken bekijken. Maar een bibliothekaris kan me zo toch ook adviseren?
De gewone mens kan zijn huis namelijk niet aanpassen aan het kunstwerk, het kunstwerk moet niet alleen mooi gevonden door de eigenaar, lener, het moet ook in zijn huis en interieur passen. Maar volgens een kunstenaar zocht ik geen dan kunst, maar decoratie...

Kunst of decoratie, ik vind onderstaande initiatieven zeer origineel en een aanwinst voor de kunstmarkt:
- de Kunstfabriek en Uniqueart, waar ontwerp en uitvoering uit elkaar getrokken worden. Ontwerp in NL door de beste ontwerpers, vormgevers, stylistes, fotografen en computerdesigners, het schilderen gebeurt in China, Rusland of India, door echte ouderwetese ambachtslieden. Je eigen ontwerp of foto inbrengen kan ook bij Uniqueart.
- het Schildershuis, waar je uit één van de veertig kunstenaars die daar hun werk hebben hangen er één kiest die jouw opdracht maakt. Vooral portretten en stadsgezichten, vanaf 500 euro.
- de Canvascompany, waar je eigen foto's, zelfgemaakte tekeningen of afbeeldingen op canvas (schilderijdoek) worden afgedrukt en strak gespannen op een houten frame. Vanaf 39 euro.
- Anonymous art, een initiatief van twee commerciële vrienden die het werk van Kunstacademiestudenten opkopen en via internet voor ze verkopen. Werk dat ze als schoolopdracht moeten maken en dat vaak niet verder dan de vuilnisbak, kelder of zolder komt. Terwijl er vast wel ergens iemand is die het mooi vindt. Het feit dat die creatieve en altijd in geld nood verkerende Rietveld-studenten het niet zelf al opgezet hadden bewijst maar weer eens dat creativiteit in vele soorten bestaat.
- de kunstsupermarkt, betaalbare kunst voor iedereen. Kunst kijken, kopen en gelijk meenemen. Een galerie, maar dan laagdrempelig, met winkelwagentjes en kunstwerken in bakken. Per tentoonstelling steeds 40 werken van 20 kunstenaars met prijzen van €40,- tot € 200,- met een grote variatie aan stijlen en technieken. Momenteel pauze.
- tot slot zie ik ook dit: je eigen DNA verwerkt in een abstract kunstwerk, afgeleid van een beetje speeksel dat je opstuurt naar de kunstenaar. Kleur en formaat kies je zelf. Vanaf 390 USD.

Kunst of decoratie? Maakt het uit? Als de koper tevreden is en er geld verdiend wordt is iedereen toch blij?

Wegwerp-ondergoed

2005-10-01T22:44:00.000+02:00

Ik zie, ik zie iets handigs voor op reis! Een leuk idee van een ander, dat ik hier even wil vermelden. Erg grappig en handig lijkt me, wergwerp-ondergoed. Gewone katoenen slips, 5 stuks voor 8-10 dollar.
Ook te koop: wegwerp-sokken.
Kijk snel op de site van Onederwear.

Warme dranken

2005-09-24T22:19:00.000+02:00

Ik zie, ik zie veel innovatie in de markt van dranken en dan met name frisdranken. Alleen al afgelopen jaar heb ik nieuw in de supermarkt en horeca de volgende noviteiten gezien: Innocent, Lipton Ice Green, Carpe Diem, Nalu, Royal Club 8.3, Xi herbal energy drink, Returnity, BAWLS, Royal Club Specials (Citrus Mint, Cranberry Basilicum en Mango Red Pepper!). En de frisdrankmarkt en bronwatermarkt hebben elkaar gevonden in de waterige frisdranken als Spa & fruit, Crystal Clear, Dubbelfriss en Sourcy Sprankelsap.
Ook de alcoholbranche innoveert; nieuwe bieren, nieuwe wijn-achtigenen en vele nieuwe mixdranken worden de markt op geslingerd.

Maar... ik zie nooit een nieuwe warme drank ontwikkeld worden. Na de eeuwenoude producten koffie en thee, in vele varianten, dat wel, is er nooit meer iets nieuws ontwikkeld, lijkt het wel! Thuis wordt er nog warme melk gedronken, de horeca levert nog warme chocolademelk en in de winter soms glühwein, maar dat was het dan. Waar is de Fanta, het bier en de jus d’orange onder de warme dranken? Waarom wordt op dat gebied nooit wat ontwikkeld, alcoholisch of non-alcoholisch?
Ik houd niet van frisdrank (te zoet) en twijfel in de horeca regelmatig tussen koffie, thee of dan maar iets alcoholhoudends. Betalen voor water vind ik namelijk onzin. En als je dan geen alcohol wil of kan drinken is de keuze tussen koffie of thee best klein.

Google geeft 0 resultaten voor de zoekterm "nieuwe warme drank" en ook op google.com levert "new hot drink" niets interessants op. Hoe kan dat?
Douwe Egberts innoveert wel voortdurend, maar allemaal binnen het product koffie. Na de Caffiato, nu de Crunchy Caffiato. "Vier coffee drinks met een bite". Er zijn nl. crispy ingrediënten toegevoegd zoals chocoladebolletjes en kaneelmeringues. Er zijn drie warme en één koude variant. Leuk, maar weer binnen het product en de smaak, koffie.

Het Productschap Dranken weet precies wat de Nederlander drinkt per jaar:
148 liter koffie en 103 liter thee, da's samen 251 liter warm, bestaande uit twee smaken,
94,2 liter fris, 25,2 liter sappen, 18,8 liter bronwater, da's samen 138,2 liter koud, bestaande uit vele smaken en
77,9 liter bier, 20, 6 liter wijn en 1,4 liter gedistilleerd, samen 99,9 liter alcoholhoudende koude dranken ook bestaande uit vele smaken.
Dus 50% van alles wat we drinken is warm en dus of koffie of thee. Van dat marktaandeel moet toch iets af te snoepen zijn door een nieuwe warme drank?
Ik zie dan ook een markt voor nieuwe warme dranken en ik pleit dan ook voor een wedstrijd onder studenten levensmiddelentechologie en studenten marketing om gezamenlijk met een recept en plan voor een nieuwe, kansrijke warme drank te komen voor thuis en horeca.
Ik vraag maar eens aan de food-info site van de universiteit van Wageningen of zij weten waarom deze markt zo achtergebleven is...

Eerste reactie van Ralf Hartemink van www.food-info.net:
Hoi,
Goede vraag... ik heb ook net je site even bekeken, maar ik kan ook geen voorbeelden hiervan vinden... Ik zal dit eens navragen.

Forenzenboeken

2005-09-18T21:20:00.000+02:00

Ik zie, ik zie elke veel mensen in treinen zitten. Vaak lezen ze. Tegenwoordig vaak de handzame kleine en gratis kranten, Metro en Spits. Ook vaak een boek. Ik zie ook dat de NS als de vaste hoofdsponsor van de CPNB het lezen in de trein op allerlei verschillende manieren stimuleert, waarmee ze ook een prijs voor heeft gekregen.
Maar ik zie ook mensen die best een boek zouden willen lezen, maar thuis net in een dik boek bezig zijn en dat liever niet meeslepen in hun tas in de trein, te groot in de handtas of te zwaar tijdens het lopen naar en van de trein.
Nu zijn er wel pockets uitgevonden in 1939 (oprichting Pocket Books), maar verder is de vorm van het boek nauwelijks veranderd. Ik herinner me nog het Bulkboek, een boek op krantenpapier voor de jeugd. Het bestaat nog steeds maar zij zijn voornamelijk specialist in literatuureducatie voor jongeren en dus niet in boeken in handig reisformaat. En ik zie luisterboeken opkomen, die je afluistert op je MP3-speler, maar da's geen lezen, da's luisteren.
Maar waarom niet de dikkere boeken in verschillende delen opdelen? Zodat je slechts een handzaam deel van je dikke boek kan meenemen in je handtas en na enkele dagen forenzen het volgende deel? Als het verhaal heel goed is, is de vorm toch niet zo van belang? Waarom verzinnen de NS, CPNB en de uitgevers dat niet? Gewoon afwachten welke titels de bestsellers worden en dan naast de hardcover- en de paperbackversie een forenzenversie in 3 of 4 delen, desnoods in geel/blauw met een NS-logo op de voorkant. Of alleen te koop op het station, ook leuk. Ik ga ze dit idee maar eens sturen...

Leuke manieren om te overnachten

2005-09-15T23:37:00.000+02:00

Ik zie, ik zie af en toe een hotel van binnen, zakelijk of privé en dan denk ik regelmatig, wat is zo'n hotel toch saai.... Waarom is hoteltapijt en hotelmeubilair altijd hetzelfde? Waarom wordt "deluxe" altijd in pluche en veel bruin hout vertaald? Alsof iedereens smaak hetzelfde is.
Daarom probeer ik privé meestal de hotels te vermijden door mijn huis te ruilen, via het grote prikbord Craigslist of een home exchange site.
Maar ik zie gelukkig ook af en toe een ander "overnachtingsgelegenheid", die wel inspeelt op de behoefte aan originaliteit, avontuur, natuur, oorspronkelijkheid of hippe luxe.
Hieronder een lijstje. Ik heb nog geen ervan geprobeerd, maar ben dat met een paar wel van plan. Wie heeft al ervaringen? En hoe ziet de top-5 echt leuke hotels in Amsterdam eruit? En hoe zoek je ze?
Volgens mij zijn er buiten Amsterdam meer innovatieve hotels dan in de stad...kijk maar:
- de oude bedstee van Oom Lammert en tante Klaasje in Workum
- de wijnvaten in Stavoren
- de boomtenten op de Veluwe
- de bijzondere tenten van artcamp op diverse plekken in Nederland
- het kampeervlot in Zeeland
- het 17e eeuwse kapiteinshuisje in Groningen
- het hooiberg-hotel in Duitsland
- de betonnen buizen in Duitsland
- gezellig bij een Amsterdammer overnachten
- hip hotel St. Martenslane in Maastricht
Aanvullingen zijn welkom!

Bewondering voor New York

2005-09-09T00:31:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een geweldige stad, waar ik na vier bezoekjes nodig eens iets over moet schrijven. Een wereldstad waar Amsterdam en de Amsterdammers het een en ander van kunnen leren. Ik had nooit behoefte om naar de Verenigde Staten te gaan, had niet zo'n positief beeld van de Amerikanen, maar sinds ik New York ken, heb ik mijn beeld bijgesteld. Wat vind ik nou zo geweldig aan New York en haar inwoners?
1. het briljante eenvoudige stratenplan
Voor wie vrouw is en behept met wat minder richtingsgevoel is NY een heerlijke stad. Wie tot 10 kan tellen weet op elke hoek van de straat welke kant hij/zij op moet, ook als je net van onder de grond uit de metro komt.
2. de vriendelijkheid van de New Yorkers
De beroemde standaardzin, "Hi, how are you?" die je overal hoort, terwijl men niet naar het antwoord luistert, vond ik het altijd overdreven. Maar het is een betere opening voor contact en een straalt een positievere grondhouding uit dan ons "Hallo". De vriendelijkheid van de personeelsleden in bijna winkels, restaurants en zelfs de metro en bus is echt heerlijk om te ontvangen en maakt dat je zelf ook vriendelijk wordt en zin krijgt in een praatje en een grapje. Actie-reactie. En daar wordt de stad als geheel vriendelijker van. Ik heb me voorgenomen om meer met een vriendelijke lach "goedemorgen!" te zeggen als ik ergens binnenkom.
3. het serviceniveau
In New York wordt kan van alles worden uitbesteed aan mensen die dat graag voor je doen, er trots op zijn dat zij dat vak uitoefenen als professional en niet al te veel geld vragen. En zijn winkels en supermarkten zeer lang open.
Men besteedt uit: koffie zetten, het aanleggen van de internetverbinding (Starbucks heeft in NY alleen al 268 vestigingen met een T-Mobile HotSpot) , dagelijks koken (de deli heeft dagelijks heerlijke warme en koude buffetten, met gerechten uit allerlei windstreken die je per gewicht afrekent), kleding wassen en strijken (menig NY-er heeft geen wasmachine), hond uitlaten, op je kind passen, wekelijks je nagels laten verzorgen (echt tegen elke klant werd gezegd: "see you next week"), een relatie zoeken en later, de bruiloft regelen. Waarom niet?
In Nederland is veel horeca- en supermarktwerk een bijbaantje en helaas merk je dat in het serviceniveau. En de eerste 24-uurs supermarkt moet nog komen.
4. de manier waarop de culturen naast elkaar leven
Ik heb de allochtonenproblematiek met diverse NY-ers besproken, maar ze gaan er daar fundamenteel anders mee om. Tegen elke nieuwkomer wordt gezegd: "Welkom, wat goed van je dat je nu in NY bent. Wat is je verhaal? Waar kom je vandaan? En veel geluk gewenst!" De stad New York is natuurlijk gebouwd door nieuwkomers, gelukzoekers die een veelheid van religies met zich meebrachten. En die mogen vooral aangehangen worden. Je ziet kerken in allerlei soorten en maten en je ziet Europese nationale feestdagen gevierd worden door dat deel van de bevolking dat daar zijn roots heeft liggen. Het begin van New York (1661 - 1798) staat prachtig beschreven in de 800 pagina's dikke roman "City of dreams" (Stad der dromen) van Beverly Swerling. Geen inburgeringscursus, geen verplichte taalcursus, geen gedwongen emancipatie van de moslim-vrouw, maar een warm welkom en misschien wel een grotere tolerantie dan de onze jegens nieuwkomers. Het zette mij aan het denken.
5. de manier waarop de gemeente naar de burgers communiceert
Ik lees graag de teksten in metro's, in parken en op straatborden en zag dat dat anders was dan in NL. De burger wordt in NY positief gestimuleerd en betrokken bij de stad. Enkele voorbeelden:
- tekst op borden bij elke speeltuin en park: openingstijden, naam en telefoonnummer van de beheerder en de uitnodiging: "To report a problem, ask a question or to volunteer, please call xxx"
- tekst in de openbare gebouwen: "If you see something, say something. Call 1-888-NYC-SAFE"
- tekst bij een werk in uitvoering-teken in de metro: "You will see this sign a lot. It is our commitment to a safe and secure public transport for the next century. We do our best to limit the inconvenience."
Ik word blij van zulke teksten en ik word blij van New York. Elk jaar een snuifje!

Time out in New York

2005-08-30T23:09:00.000+02:00

Ik ben er even niet, ik ga even naar New York. Ik heb gehouseswapt met een dame in east Village. Eens kijken wat me deze keer weer opvalt in the Big Apple. I'll be back!

Archief-onderzoek voor de buurt

2005-08-28T00:31:00.000+02:00

Ik zie, ik zie in Amsterdam heel veel mooie, oude huizen, straten en buurten. Ik zie ook veel bewoners die weinig weten over hun buurt, maar er best in geïnteresseerd zijn. En ik zie een prachtig Gemeentearchief waar heel veel informatie te vinden is. Maar, je wordt geacht zelf te gaan zoeken. Er is wel een handleiding Huizenonderzoek (51 pp!) in Amsterdam en ze geven ook cursussen Huizenonderzoek. Maar ik zie een nieuwe dienst voor me die in opdracht van een straat of een buurt onderzoek doet en daar in een of meedere leuke (avond)lezingen over vertelt. Doelgroep: de hardwerkende en weinig tijd hebbende dertigers en veertigers die in een oud koophuis wonen en geinteresseerd zijn in het verleden van hun huis/straat/buurt.
Een medewerker van het gemeentearchief vindt dat leuk, neem ik aan, is daar goed in en kan dus veel efficienter werken. Onderzoek in opdracht doen ze al wel, voor 13,35 euro per kwartier, maar dan voor individuen en zonder leuke presentatie van de resultaten.
De buurt- of straatonderzoeken kunnen op eigen initiatief van het gemeentearchief of in opdracht gedaan worden en zeker meer dan één keer gepresenteerd worden. Een leuke add-on op de huidige service en een extra inkomstenbron voor een dergelijke gemeentelijke dienst. Ik heb het ze al gevraagd. Of een mooie bijbaan voor studenten geschiedenis? Deze brugklassers hebben al vast wat ervaring.

Ik heb het gevraagd aan het gemeente-archief. Hun antwoord:
"Een heel leuk idee van jullie VVE om iemand te willen uitnodigen om wat te vertellen over jullie straatje. Het Gemeentearchief heeft echter geen specialisten die lezingen geven over bepaalde buurten. Uiteraard is het mogelijk om hier onderzoek naar een bepaalde buurt of straat te doen. Als wij dat onderzoek voor u verrichten is dat echter erg duur. Wij rekenen nl. 53 Euro per uur onderzoek. En met dit soort onderzoeken ben je al gauw heel wat uren zoet. Misschien zou iemand van uw VVE met veel vrije tijd dit onderzoek kunnen verrichten.
Ik zou ook geen andere organisatie weten die dit soort maatwerk levert.
Met vriendelijke groet, Gemeentearchief Amsterdam."

SAIL-ideeën

2005-08-22T22:46:00.000+02:00

Ik zag, ik zag heel veel bootjes! Afgelopen week was ik n.l. vrijwilliger bij SAIL Amsterdam 2005, één van de grootste maritieme manifestaties ter wereld. De organisatie wilde dit jaar jonger en meer multiculti-publiek trekken dan in 2005 en dat is goed gelukt. Het was een geweldig evenement met veel jongeren en met eten, muziek en mensen uit vele culturen. Maar het thema luidde "Enjoy a world of friendships" en met dit prachtige thema werd naar mijn mening te weinig gedaan. Nergens werd echt gefaciliteerd dat je vrienden kon maken of je vriendschap kon bezegelen of vastleggen. Terwijl als je even nadenkt je een dergelijk thema veel meer kunt uitbouwen. Zomaar wat ideeën die ik kreeg terwijl ik daar rond liep als vrijwilliger voor gastboten:
- Blind boatdating: er liepen veel mensen rond die graag even wilden varen maar geen bootje hadden of iemand kenden met een bootje. Er voeren ook veel mensen rond in bootjes die groot genoeg waren om nog meer mensen mee te nemen. Had ze gekoppeld onder het mom van "new friendships".
- De bemanningsleden van de tallships en het publiek integreerden niet echt met elkaar. De crew van de schepen stond op hun schip, paradeerde of deed mee aan het speciale bemanningenprogramma. Zeker tijdens de traditionele streetparade was het voor het publiek toch een beetje 'aapjes kijken', ietwat afstandelijk. Terwijl er onder die bemanningsleden vast mensen zijn die het leuk vinden om echt contact te leggen met Nederlanders in plaats van alleen wat vragen te beantwoorden. Ofwel door mee te varen op een klein bootje (dus weer blind boatdating) of wel door bij een Amsterdammer te gaan eten. Wederom onder het mom van "new friendships". Daar hadden zich vast veel gastvrije Amsterdammers en nieuwsgierige bemanningsleden voor opgegeven als het was georganiseerd.
- Er zijn enkele boten die "De Vriendschap" heten. Had ze een speciale uitnodiging en speciale behandeling gegeven.
- Had aangeboden dat mensen met hun vrienden op de foto konden gaan. De foto's waren terug te vinden op de SAIL-site.
- Had voor kinderen een gedichtenwedstrijd over vriendschap uitgeschreven.
- Had op de SAIL-site een plaats gemaakt voor oproepen voor mensen die elkaar leuk vonden op SAIL. Op marktplaats vond ik er een paar.
- Etc.
Jammer dat ik af en toe thema's tegen kom, waarvan ik denk, waarom niet verder doorvertaald?
Gelukkig dat niet iedereen daar goed in is, dan kan ik daar een bijdrage aan gaan leveren!

Conclusies en onderzoek

2005-08-04T23:06:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een heel interessant onderzoek, gedaan onder Europeanen. In the Atlas of European Values is het gedachteleven van de Europeaan in kaart gebracht. Enkele resultaten:
- Fransen en Duitsers schatten het belang van een duurzame relatie voor levensgeluk in op een zeven of een acht, Nederlanders een vier.
- Minder dan acht procent van de Nederlanders meent dat een mense kinderen nodig heeft om een zinvol leven te kunnen leiden, de rest van Europa vindt kinderen (veel) belangrijker
(citaat uit Intermediair 2006/26).

Ik zie ook hoe onwetenschappelijk de mens van nature onderzoekt en denkt. Hoe snel concluderen we niet iets op basis van één of enkele observaties of op basis van één proefondervindelijke ervaring. We zullen nooit hetzelfde experiment herhalen met één variabele veranderd. En we vragen vaak ook niet naar de mening van 100 mensen voor we onze conclusie trekken. De eerste Finnen die je tegenkomt en spreekt, bepaalt je beeld van de Finnen; de eerste keer dat je een nieuwe merk panty aantrekt in een slechte bui en met haast, bepaalt je mening over het merk panty (er komt natuurlijk direct een ladder in). Een marketeer die enkele klanten spreekt in een klantenpanel, loopt het gevaar om als snel die ene opmerking van mondige klant op te blazen tot waarheid over de hele klantengroep.
En we geven andere Finnen en andere panty's van het nieuwe merk vaak geen tweede kans. Het zijn geen vooroordelen, maar eerder veel te snel getrokken conclusies. We hadden natuurlijk eerst 100 Finnen moeten ontmoeten en spreken, alvorens we de conclusie trokken dat Finnen verlegen zijn. En we moeten die panty ook eens rustig aantrekken. En we moeten een flink aantal klanten spreken en ook kwantitatief onderzoek doen om onze conclusies beter te funderen. Eén van de redenen dat ik geen PDA heb, is omdat ik er nooit eerst een model kan uitproberen voor ik beslis. Vasthouden en een demo krijgen in de winkel is gewoon niet hetzelfde als diverse gebruiksomstandigheden uittesten. Wie start een PDA-uitleenservice? ik wil er best voor betalen en de probeermodellen mogen tweedehands zijn, maar ik wil hem twee weken uitproberen.
De te snel getrokken conclusies over Finnen, panty's en klanten zijn zeer gevaarlijk, zeker in het marketing-vak, maar helaas erg menselijk. Wetenschappelijk opgeleide mensen zouden zich echter bewust moeten zijn van de zwakte van zulke conclusies. Maar tel maar eens op een dag de stellige uitspraken van jezelf of je collega, waarop je kunt reageren met "oh ja, is dat echt zo? heb je dat onderzocht?".
En dat kwantitatieve onderzoek wordt nu steeds gemakkelijker, dus laten we daar ons voordeel mee doen!
Ik zie nl. ook allerlei leuke diensten voor de gewone nieuwsgierige mens of de marketeer die bijvoorbeeld meningen wil peilen bij anderen. Internet en e-mail maakt onderzoek doen veel gemakkelijker en diverse partijen zijn daarop ingesprongen. Surveyworld is bijvoorbeeld een zeer gebruiksvriendelijke Nederlandse survey-site, Zoomerang is een Amerikaanse site, beide met een gratis variant voor particulieren en studenten.
In mijn werk als innovator leggen we regelmatig ideeën en concepten voor aan een groep klanten en met Surveyworld was dat zo gepiept. En de resultaten, kwalitatief en kwantitatief, zijn altijd zeer waardevol en idee-verrijkend.
Zijn de self-do-tools het einde van de onderzoeksbureau's? Dat denk ik nog niet, maar een stukje van hun werk kunnen we best zelf gaan doen. En vooral eerst een klein onderzoekje en dan pas onze conclusie trekken...

Meerdere inkomstenbronnen

2005-07-25T22:42:00.000+02:00

Ik zie, ik zie steeds meer mensen die niet meer gewoon vijf dagen in loondienst werken voor hun maandelijkse inkomsten. Veel van de jongere werknemers kiezen heel bewust voor minder dan 5 dagen werken omdat ze vinden dat er meer is in het leven dan werken. Niet eens omdat ze één of meerdere dagen willen zorgen voor hun kind (dat bij vrouwen dat niet meer dan normaal wordt gevonden, en bij mannen heel stoer "een pappa-dag" heet) maar meer omdat ze een "ik-dag" willen. Gewoon, leuke dingen doen. En soms leuke dingen doen die ook nog geld opleveren.

Want ik zie, mede dankzij internet, allerlei nieuwe inkomstenbronnen voor de particulier. Mijn inkomstenbronnen zijn bijvoorbeeld:
1. werken in loondienst (nog even, zie Ik word starter!)
2. af en toe een handeltje drijven in sieraden uit New York
3. koken bij mij thuis voor buitenlandse toeristen via Like-a-local.com
4. mijn mening geven in allerlei "voice-of-the-customer" klantenpanels
5. nadenken over nieuwe producten voor bedrijven (Imaginators)
6. advertentieruimte verhuren aan Google op dit blog
En ik denk erover om mijn huis te verhuren...

En wat denk je van marktplaats.nl en eBay, twee sites waar ook al menige particulier een leuk zakcentje bijverdient. Het weekblad Intermediair wijdde er al een artikel aan. Menig stewardess op intercontinentale vluchten handelt in Indiase stoffen en andere exotische waar heb ik me laten vertellen.

Ook gevonden op het net:
De man die reclame op zijn voorhoofd liet tatoëren. En een vrouw die haar zwangeren buik aanbiedt. En Jason Kottke heeft de lezers op zijn blog een bijdrage te leveren zodat hij zijn baan kan opzeggen en full-time kan bloggen.

Mijn verschillende inkomstenbronnen zijn nog lang niet gelijkmatig verdeeld, maar ik kan me best voorstellen dat de verhouding over enkele jaren anders ligt dan nu. Hoe zou de belastingdienst met deze trend omgaan? Zouden ze het ons gemakkelijk maken om al die verschillende inkomens op te geven?
Naschrift 14-9-2005: trendwatching.com doopt spot de trend ook en noemt hem minipreneurs.

Proeven en proefwerken

2005-07-21T22:13:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat Italië echt het land van de kleine kwalitatief goede hoeveelheden is en dat Nederland meer een land van de kwantiteit is. Immers, wij eten geen pasta met saus, maar saus met pasta, waarbij er van alles in de saus zit. De Italianen eten pasta met een klein beetje, echt lekkere, maar hele simpele saus. De koffie, wij drinken mokken vol, de espresso in Italië is echt een heel klein kopje en dan nog maar tot een derde vol soms.
Terwijl ik daarover lag na te denken op het strand in Italië kwam ik tot de conclusie dat we niet echt goed kunnen proeven en dat we dat ook nooit geleerd hebben.
Ik herinner me nog het fragment uit Jamie Oliver's TV-programma Fifteen, waarin de kandidaten voor een selectietest iets moesten proeven en dan de smaak beschrijven. Dat ging de meesten erg slecht af.
Ik las laatst het boek Denken als Leonardo da Vinci, waarin na een beschrijving van zijn leven en zijn genialiteit zeven DaVinciaanse principes werden beschreven. De voortdurende verfijning van de zintuigen was er één van. De andere principes lees je hier.
Hier in Nederland kennen we voornamelijk wijnproef-avonden, meestal bedoeld om je wijnen te laten kopen, niet om je proefvermogen te verhogen. Ik heb ook wel eens gehoord van bierproef-avonden, champagneproef-avonden en zelfs tequilaproef-avonden, maar kunnen we dat wel? En hoe vaak eten we niet zonder stil te staan bij de smaak ervan?
Johannes van Dam, de culinair recensent van Het Parool, die elke week een Amsterdams restaurant bezoekt en zijn ervaringen beschrijft noemt zijn werk heel terecht proefwerk. Hij beschrijft gerechten met woorden waarvan ik helaas soms geen idee heb wat hij bedoelt: "de tuinbonen smaken wat erg zwak", "een geraffineerd spel van structuren en smaken"...
Ik zie daarom een nieuw vak voor me op het middelbaar onderwijs, Proeven, voor me. Elke week een uur producten proeven en leren beschrijven. Eventueel te stoppen als thema onder Biologie of Scheikunde of Maatschappijleer.
Waarom besteedt een school wel aandacht aan de vaardigheid taal en spreken (spreekbeurten, opstellen), kijken (o.a. bij tekenen), en een beetje aan luisteren (naar elkaar en naar vreemde talen), een beetje aan voelen (handvaardigheid), maar niet aan proeven?
Daarom, elke week een uur Proeven. De les bestaat uit het proeven van vijf verschillende appels, kazen, olijfolie, honing, yoghurt, vis, couscous, etc en het beschrijven van de smaken. De leerdoelen zijn leren de verschillen te beschrijven, ze te waarden, je proefvermogen te verhogen en je eigen smaak te ontwikkelen.
Wellicht willen leerlingen juist graag zelf iets mee nemen van huis, hun lievelingseten of iets uit hun eigen cultuur om te laten proeven door hun klasgenoten.
Werken we ook nog aan wederzijds begrip en waardering voor andere culturen.
Als proefwerk moeten de leerlingen iets blind proeven, juist beschrijven en herkennen.
Volgens mij worden wij Nederlanders daar een beter en genuanceerder mens van. Wat zou minister Verhoeven er van vinden?
Nawoord 5 november 2005:
Ik zie, ik zie dat Iens, de onafhankelijke en betrouwbare restaurantgids, samen met kookstudio De Laurier "Iens Proevers Academy voor kinderen". Het doel is de ontwikkeling van smaak en de essentie van ingrediënten te laten (her)ontdekken en bij te brengen.

Ik word starter!

2005-07-21T19:45:00.000+02:00

Ik zie, ik zie al enige tijd in de spiegel een jonge ondernemende vrouw die het best zelf eens wil gaan proberen. Die uit die loondienstbaan wil stappen en haar eigen ideeen op haar eigen manier aan de man wil brengen. Na weken van twijfel, heb ik onlangs het besluit genomen. Per 1 januari 2006 zeg ik mijn veilige en comfortabele baan bij de bank op en word ik een starter. Mijn vele ideeën en mijn kennis van het ontwikkelen van innovaties wil ik in een dienst gaan gieten.
De hele vakantie voelde me besluit goed en bij terugkomst lees ik twee dingen die me steunen in mijn besluit:
1. Op het blog dat ik lees over innovationtools, staat de vraag "What are the characteristics of ideal idea generators?", gevolgd door drie antwoorden:
Ideal idea generators:
Can start a conversation with strangers,
Have the ability to accept ambiguity and vagueness, and
Ask lots of questions.
Ik bezit alledrie die eigenschappen volgens mij.

2. De Kamer van Koophandel ziet in haar registraties dat startende ondernemer steeds vaker vrouw is.

De concept webtekst folder was al gereed en door velen gereviewd, nu de rest van de voorbereiding nog. Kamer van Koophandel, here I come, another entrepreneurial woman for your statistics.

Vakantie!

2005-07-04T22:22:00.000+02:00

Ik zie, ik zie twee vliegtickets naar Genua voor me en twee retourtickets vanaf Nice, twee leuke campings aan de Ligurische kust en een ticket voor vier nachten op de de EasyCruise van Stelios Haji-Ioannou. Ik zie vakantie! Ik zie geen PC-tje om te bloggen. Ik zie wel veel mogelijkheden voor inspiratie.

Dus tot over drie weken!

Uitbreiding van de doe-het-zelf branche

2005-07-02T21:50:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een branche, die de Doe Het Zelf branche heet, in het Engels DIY. CBS kent deze branche onder categorienummer 5246: Doe-het-zelf zaken: Detailhandel in winkel in doe-het-zelf artikelen.
Deze indeling omvat de volgende SBI'93 groepen:
- 52461 Winkels in ijzerwaren en gereedschappen
- 52462 Winkels in verf, verfwaren en behang
- 52463 Winkels in hout en plaatmateriaal
- 52468 Bouwmarkten e.d.

De branche heeft vanzelfsprekend een bijbehorende Vereniging van Winkelketens in de Doe Het Zelf Branche (VWDHZ).
Maar, er zijn toch veel meer activiteiten die we zelf doen?
Activiteiten die we heel vroeger allemaal zelf deden, die in de loop van de geschiedenis zijn uitbesteed aan een vakman/vrouw of machine en die we nu soms weer zelf zijn gaan doen. Of omdat we het leuk vinden (sieraden maken) of omdat we geld willen besparen door het zelf te doen (huis schilderen, kleding maken) of omdat de techniek of apparatuur nu beschikbaar is gekomen voor de consument (wasmachine, broodbakmachine).

Maar waarom heten alle winkels die daar de materialen voor leveren geen doe-het-zelf winkels? De stoffenwinkel, de wol-winkel, de kralenwinkel, maar ook gewoon de supermarkt etc.
Waar ligt de grens tussen gewoon DOEN (dagelijks koken) en bewust ZELF doen (klussen). In beide gevallen ben je er niet voor opgeleid, sta je open voor tips, recepten en klusplannen geschreven door profs, kun je er boeken en tijdschriften over kopen en kan het een hobby zijn.
En waarom breidt een DHZ-merk zijn business niet uit naar andere DHZ-activiteiten? Logische vorm van "brand stretching" lijkt me...

Onderzoeken en conclusies

2005-06-27T23:43:00.000+02:00

Ik zie, ik zie, veel conclusies van onderzoeken gepresenteerd worden. Conclusies waar ik inmiddels mijn twijfels bij heb, maar die wel als waarheid in de kranten en op televisie vermeld worden.
Uit interesse en omdat ik het leuk vind om mijn mening te geven, ben ik lid van nogal wat panels. Stempunt, NS-marktonderzoek, TweeVandaag Opinie Panel, Intomart-GfK en af en toe belt ook nog de stad Amsterdam om mij te vragen hoe ik oordeel over mijn veiligheid en de leefbaarheid van mijn buurt of over de lokale bestuurders. Prima, goed dat ze het vragen, maar de vragen zijn vaak zo slecht gesteld... Laat me enkele voorbeelden geven:
1. een heleboel vragen over "uw buurt", zonder erbij uit te leggen hoe breed of eng je dat moet zien;
2. vragen naar een mening over dingen die je niet weet: vindt u dat de politie vaker of minder vaak bij u in de straat langs moet komen. Als je drie hoog achter woont, of weinig thuis bent, zie je nooit of de politie wel of niet bij jou in de straat langs komt.
3. vragen naar een mening waarvoor je eerst informatie nodig hebt om de mening te kunnen vormen: wat vindt u de slechtste wethouder van Amsterdam? Wat vindt u van het gevoerde milieu-beleid van de gemeente? Of drie uur na de bekendmaking: Wat vindt u ervan dat Thom de Graaf is afgetreden?
Mono-mediaal wordt de vraag gesteld, hup effe door de telefoon of via internet. En het antwoord "uhh, nog even geen mening, die moet ik nog vormen" wordt eigenlijk niet gewaardeerd. Het voelt als "Zegt u het maar, doe ons uw mening, nu, snel. Immers, de "voice of the citizen/consumer" vinden we belangrijk, we doen er onderzoek naar." De kwaliteit van het onderzoek diet er niet zo toe..
In het bedrijfleven doen we nauwelijks nog communicatie zonder een visuele ondersteuning, gebruiken we een goede presentatie om informatie over te dragen of nog even het geheugen op te frissen.
Dus een slide met
Het gevoerde beleid was:
daaronder dan 5 bulletpoints
en dan pas de vraag, wat vind u daarvan?
Voor commerciele marktonderzoekbureau's toch niet zo moeilijk te bedenken? Het is iets hoogdrempeliger voor de respondent, hij moet immers eerst iets lezen, maar het geeft wel een veel nauwkeuriger en genuanceerder beeld van wat de bevolking vindt.
Nu maar hopen dat de bureau's dit weblog lezen...

Ieders leven is interessant

2005-06-20T17:50:00.000+02:00

Ik zie, ik zie steeds meer mensen met een PDA en ik zie steeds meer narcisten. Wat hebben die met elkaar te maken?
Zelf heb ik ook een poosje een PDA gebruikt, maar ik ondervond een interessant nadeel: de inhoud is niet leuk te bewaren of terug te zoeken. Mijn agenda van 1984 heb ik nog, bijvoorbeeld, en ik bewaar die ook graag. Moet je van je PDA-inhoud van 2004 dan een CD-rommetje gaan branden? Reden voor mij om weer terug te gaan naar papier...
Met behulp van al die agenda's en foto-albums ben ik wel eens aan een levenskalender begonnen. Een groot vel papier met daarop tijdsbalken voor alle jaren van mijn leven. Er op aangegeven waren mijlpalen, belangrijke periodes en bijvoorbeeld de geliefden die toen meeliepen met mijn leven. "Marijke door de jaren heen", zeg maar. Omdat ik nog geen goede vorm vond (het werd een gepriegel) is ie nog niet af, maar ik pakte toen wel al die agenda's er weer bij en de herinneringen kwamen vanzelf weer boven. En dat zie me ik met zo'n CD-rommetje nog niet doen. Mijn poging tot persoonlijke levenskalener is een vorm van LIFE CACHING, de trend die Trendwatching.com beschreef, maar dan met reflectieve, in plaats van expressieve of narcistische bedoelingen.
Een leuke variant daarop is de dienst "We helpen je je levensverhaal op te schrijven" die Ipernity aanbiedt (alleen nog in Frankrijk). Wellicht iets voor het Instituut voor Oorlogsdocumentatie of een geschiedenismuseum. Er zijn immers veel oudere mensen met nooit opgeschreven mooie en/of aangrijpende verhalen van vroeger.
Als je het zelf kunt en je wilt ook publiceren, ga dan direct naar deze of deze uitgever, die al vanaf één exemplaar boeken uitgeven. Meer voor de narcisten onder ons.
Met de nog steeds groeiende blogosfeer is BlogBinders ook in die markt gesproken. Aansluitend op de software van de grote blogsoftware-aanbieders (waaronder mijn aanbieder Blogger) bieden zij de dienst "maak van je weblog een echt boek". Zou ik die behoefte ooit gaan voelen? Of ik krijg ik mijn eigen werk ingebonden als verjaardagscadeau van iemand? We shall see...

Kleine pauze

2005-06-19T14:10:00.000+02:00

Ik zie, ik zie al een paar dagen heel mooi weer. Ik kijk ook aan tegen een kapot notebookscherm dat gefixd of vervangen moet worden. Daarom even een kleine pauze in mijn post-discipline van 1 a 2 keer per week. Tot snel!

De kapper met uitzicht

2005-06-11T22:04:00.000+02:00

Ik zie, ik zie bij elke kapper spiegels voor de stoelen. Dat is altijd al zo geweest. Maar ik weet ook dat het grootste deel van de tijd dat je bij de kapper zit, het niet echt zinvol is om naar jezelf te kijken. Je haar is nat en hangt slap naast je hoofd of er zitten klemmen of aluminiumfolietjes in. Slechts af en toe wil je "meekijken" (controleren) of er niet te veel afgaat en aan het eind wil je het eindresultaat beoordelen.
Maar als je vertrouwen hebt in je kapper, waarom dat niet de stoelen voor het raam geplaatst, zodat je tijdens de knipbeurt leuk naar de straat buiten kan kijken of van een mooi uitzicht kan genieten. Denk eens aan het gebouw SMCS in Amsterdam, 10e verdieping of zo. Verplicht stil zitten en dagdromen, terwijl de kapper zijn gang gaat op je hoofd. Een TV/PC-scherm waarop de klant iets kan bekijken zou ook kunnen, al moet de kapper dan ook audio bieden en da's wellicht wat lastiger per stoel te regelen.
Ik ga morgen naar de kapper en zal het eens bespreken...

Weg met de "middleman"

2005-06-05T14:58:00.000+02:00

Ik zie, ik zie interessante bewegingen in de samenleving. Laatst was ik in het Archeologisch Themapark Archeon, waar je goed kunt zien hoe de mensen in Nederland leefden in de Prehistorie, de Romeinse tijd en de Middeleeuwen. Vooral de eerste eeuwen van onze geschiedenis deden we alles zelf, de man jaagde en de vrouw scharrelde fruit bij elkaar en zorgde voor de kinderen. De natuur faciliteert deze eeuwenoude rolverdeling met verschillend werkende hersenen, prachtig beschreven in boeken als "Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunnen kaartlezen". Dat wij deze rolverdeling sinds de 60-er jaren in enkele decennia even snel proberen te veranderen is eigenlijk absurd, zo snel werkt de evolutie niet.
Enfin, we deden dus alles zelf, totdat er langzaam specialisten kwamen. Iemand zei bijvoorbeeld: "Laat mij maar brood bakken, dat kan ik beter dan jij en dan doe ik dat ook wel voor jou en kun jij het van me kopen". Deze ruilhandel vond vaak plaats op de markt en de beurs, waar vraag en aanbod fysiek naar elkaar toe kwam. Totdat iemand bedacht dat een markt en een beurs ook beperkingen kennen in plaats en tijd. En zo ontstond weer enkele eeuwen later de bank, de supermarkt, de post en nog later de makelaar en het warenhuis. Allemaal voorbeelden van een tussenpersoon die bemiddelt tussen vraag en aanbod van vele mensen die geen zin of tijd hebben of zelf op zoek te gaan naar kopers of verkopers.
Maar, nu hebben we internet. Zoeken naar kopers of verkopers was nog nooit zo gemakkelijk: geen fysieke beperkingen, digitale foto's en allerhande services om het de handelaren makkelijk te maken. Enkele bekende voorbeelden zijn natuurlijk e-mailen, Marktplaats, eBay (Eenmaal, andermaal) en Funda (Funda concurreert makelaar de markt uit).
Een ander, zeer interessant initiatief is ZOPA, een marktplaats voor geld, zonder tussenkomst van banken. Ik vind het een briljant idee, want als de spaarrente 3% is en de leenrente 9%, dan zie ik 6% ruimte, waar beide partijen van kunnen profiteren. Uiteraard met allerlei haken en ogen, maar daar lijkt bij ZOPA over te zijn nagedacht. En er zijn vast nog veel meer voorbeelden van tussenpersonen die overbodig gaan worden, denk aan het reisbureau, maar ook de krant en de boekwinkel.
Daarom, weg met de "middleman", we gaan het weer lekker zelf doen allemaal. Een beetje terug in de tijd, maar dan met moderne middelen.

Een database vol straatmeubilair

2005-05-22T17:04:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat steden in Nederland steeds meer op elkaar gaan lijken. De commerciële ketens die alom vertegenwoordigd zijn, maken een dagje winkelen in een andere stad niet echt spannend. Dit geldt in mindere mate ook voor buitenlandse steden. Gelukkig verschilt het straatbeeld wel als je kijkt naar huizen, mensen en stadsmeubilair. De banken, lantaarnpalen en vuilnisbakken zijn in elke stad anders. Amsterdam heeft haar paaltje met de drie kruisjes, het Amsterdammertje, tot symbool verheven net zoals de Parijse lantaarnpalen.
Maar zit zo'n mooi ontworpen parkbank ook lekker? En die prachtige nieuwe vuilnisbakken, zijn die wel handig te legen door de Reinigingsdienst?
Het lijkt mij nou leuk - en nuttig - om een website op te zetten met daarop foto's van bijvoorbeeld parkbanken, aangevuld met wat informatie. Later wellicht ook ander straatmeubilair, als vuilnisbakken (zie wikipedia voor een goede opsomming). Zo te zien bestaat dat nog niet. Wel wordt op Belgiumview al het fraais van België in een database gevangen. En een Amsterdammer vertelt iets over Nederland, Amsterdam en de Jordaan. Op die site ook aandacht voor Amsterdams straatmeubilair.
Maar ik zie het volgende voor me: http://www.museumofstreetfurniture.com of zo, met daarop een database van straatmeubilair van over de hele wereld.
Per element een foto, de plaats waar dit element is gezien, eventueel vermelding van materiaal en de naam van de ontwerper, en een kwalitatief oordeel van de gebruiker, dus een 'rating'. Zijn er verschillende soorten gebruikers, bij een prullenbank bijvoorbeeld 'weggooiers' en 'legers', dan worden die functies apart gewaardeerd.
Iedereen moet elementen kunnen toevoegen en je moet op elk facet kunnen zoeken. Een website die groeit door 'user generated content' dus (erg 'hot' momenteel). Een on-line museumcollectie, leuk voor de geïnteresseerde mens, nuttig voor de vakspecialist, de ontwerper en studenten landschapsarchitectuur.

Misschien ga ik het wel opzetten...

Water-indicator in de toilet in de trein

2005-05-21T23:39:00.000+02:00

Ik zie, ik zie iets heel onhandigs in de treinen. Iets waar ik me al jaren aan erger en al lang geleden een oplossing voor had bedacht. Laatst zat ik weer in de trein, moest naar de toilet en dacht er weer aan. Ik wil graag mijn handen wassen als ik op het toilet heb gezeten. Nu blinken de trein-toiletten niet uit in schoonheid en hygiëne, maar gelukkig is er bijna altijd zeep en meestal water. Maar regelmatig is er geen water en dan voel je of heel vies, of je staat met zeep-korrels in je handen en de kraan blijft droog...
Het gevolg is dat ik altijd eerst probeer of er water uit de kraan komt. Hiermee verspil ik dus water. Als iedereen dat doet, is het niet gek dat het water regelmatig op is...
Daarom zie ik graag een water-indicator, die aangeeft of er water is. Dan kan ik daar rekening mee houden en zal ik geen water verspillen.
Ik heb het 17 mei aan de afdeling Marktonderzoek van de NS gemaild...

NS-reisplanner op zak

2005-05-15T22:16:00.000+02:00

Ik zie, ik zie veel mensen in de trein. Waarschijnlijk veel mensen die elke dag dezelfde route reizen, maar vast ook veel die af en toe in de trein zitten, zoals ik. Die thuis op internet de NS reisplanner hebben geraadpleegd. Maar regelmatig gebeurt er iets ongeplands, waardoor je geplande route vervalt en je een nieuwe route moet plannen. Wat zou het dan handig zijn als je in de trein, bus, op het station, de NS-reisplanner weer even kon raadplegen. Om te weten of je moet rennen op het volgende station, om te weten of je ook anders op je bestemming kunt komen, om te weten op welk perron je aankomt en waar je weer moet instappen, etc. Dat vraag ik nu wel eens aan de voorbijlopende conducteur, maar ik zou het liever zelf opzoeken. Ik zie dan ook een klein apparaatje voor me dat vele treinreizigers in hun (hand)tas hebben zitten. Een dingetje op creditcard-formaat, ietsje dikker, met een eenvoudige interface om een Van-station, een Naar-station en een tijd in te kunnen voeren of op te kunnen zoeken. En natuurlijk een schermje om het resultaat af te kunnen lezen. Ja, ik weet dat dat programma bestaat voor de PDA, maar vele mensen hebben er geen. Internet in de trein is ook nog geen gemeengoed, dus voorlopig zie ik nog wel een aardige afzetmarkt voor die dingetjes. Zouden ze voor 10,- in de NS-kiosk te koop kunnen liggen? Voor heel Europa hetzelfde apparaatje, maar elke land zijn eigen database. Een jaar lang geldig, daarna weggooien? Of kunnen wissen en de nieuwe reisplanner er op laden, maar da's vast duurder. Of, wat ook wel aardig is, die reisplanner in je mobiele telefoon kunnen laden één keer per jaar. Met die interface kunnen we immers al wel overweg. Waarom kan dat eigenlijk niet? Kwestie van geheugen? Doe mij dan maar een reisplannertje voor in mijn tas.
Ik heb het idee op 17 mei aan de afdeling Marktonderzoek van de NS gemaild.

Nabestaanden-service

2005-05-10T14:00:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een vriendin worstelen met de administratieve rompslomp na het overlijden van een familielid, in haar geval haar moeder. Ze is weken bezig om allerlei praktische zaken te regelen, allerlei instanties te bellen met de mededeling "Mijn moeder is dood. Ze was klant bij jullie, wat nu?" en brieven te schrijven. Ze vindt dit niet fijn om te doen, wordt zeer verschillend behandeld aan de telefoon en komt pas weken later toe aan echt rouwen.
Toen we dit samen bespraken, dachten we, waarom bestaat hier geen service voor, die je dit werk uit handen neemt? We besteden andere persoonlijke rotklussen toch ook uit?
Ik zie een vriendelijke, invoelende, maar doortastende accountmanager voor me, die alle instanties kent, weet waar mensen zoal afgemeld moeten worden en die niet emotioneel gebonden is aan de overledene. Een die na een prettig intakegesprek een of twee keer per week met jou als nabestaande contact opneemt om je de stand van zaken te vertellen.
Niemand weet dat dit onprettig en veel gedoe is totdat je het zelf ervaart. Een uitvaartservice bestaat wel, dus de stap naar een uitbreiding met een administratieve service-propositie hoeft niet al te groot te zijn voor die marktpartijen.
En de service is ook in een "uitvaart"verzekering onder te brengen als extra module. Zoals mijn vriendin zei: "Of ik nou 3 euro per maand betaal aan mijn uitvaartverzekering of 4, dat maakt me niets uit, als je daarmee je nabestaanden ontlast van dit gedoe."
Wellicht zijn er privacy-technische haken en ogen, maar die vallen met een machtiging op te lossen lijkt me.

Het grote bruidenfeest

2005-05-06T12:03:00.000+02:00

Ik zie, ik zie veel vrienden om me heen trouwen. De meesten kiezen daarbij toch voor de echte witte trouwjurk, één keer een mooi prinsesje zijn, ook al zijn ze in het dageljks leven geëmancipeerde zelfstandige vrouwen. Voor de meeste mannen is een pak minder spannend en wordt het na de bruiloft ook nog wel gedragen. Ik vroeg me af waarom al die mooie jurken niet vaker dan één keer gedragen worden, er worden toch heel wat euro's aan uitgegeven? Waarom niet bijvoorbeeld met carnaval als bruidje verkleed gaan in je eigen trouwjurk? Of, wat me ook leuk lijkt, een groot trouwfeest voor alle getrouwden die graag nog een keer in hun eigen trouwkleding een lekker feest hebben. We leggen allemaal geld voor een goede band bij elkaar en swingen maar! Ik zie het al voor me, een hele zaal vol witte bruiden met af en toe een gekleurde jurk ertussen. En voor de mannen mag de knellende stropdas al heel snel af ;-)
Met wat viraal marketingeffect, vrienden van vrienden etc, moet er toch wel een bruidspaar of 50 op te trommelen zijn. Wie doet er mee? Ik, als ongehuwde vrouw, werp me wel op als ceremoniemeester...

Alle talen van de stad

2005-05-04T23:37:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat een stad als Amsterdam heel veel nationaliteiten kent, maar dat we elkaar te weinig tegen komen. Ik zie ook dat er actieplannen zijn als Amsterdam leeft samen en Wij Amsterdammers, die de integratie moeten bevorderen. De doelen van het actieplan Wij Amsterdammers zijn:
1. het bestrijden van terreur in aanvulling op activiteiten van politie en justitie;
2. het tegengaan van radicalisering;
3. het voorkomen van polarisatie en mobiliseren van positieve krachten.

Goede ideeën worden gevraagd lees ik op de site; nou dan heb ik er natuurlijk wel één:

Een groot zangfestijn waarin alle culturen van de stad allemaal hetzelfde, speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd lied ten gehore brengen. Het lied wordt in het Nederlands geschreven, maar door iedereen vertaald naar de eigen taal en iedereen mag de muziek op eigen wijze interpreteren. We luisteren dus de hele tijd naar hetzelfde lied, maar steeds anders uitgevoerd en de tekst lezen we mee.
Dan maken er daar een CD-rom van en kunnen scholen het gebruiken om te laten zien dat sommige talen op elkaar lijken en familie van elkaar zijn. Ik zie een wereldkaart voor me, je klikt een land aan en je hoort en ziet het lied in die taal uitgevoerd.
Amsterdam, laat je horen, maar dan met alle talen van de stad!

Naschrift 13-5: Ik heb een reactie van het Meldpunt Goede Ideeën. Het idee wordt volgende week besproken en daarna laten ze me weten of ik het nader moet uitwerken.

Geachte mevrouw Krabbenbos,
Zoals toegezegd in mijn mailbericht van 13 mei jl. is uw voorstel voor een zangfestijn en CD-rom besproken met medewerkers van de Meldpunt Goede Ideeën (MGI). Bij het MGI kunnen Amsterdammers voorstellen doen voor projecten die bijdragen aan actuele zaken als integratie, participatie, emancipatie en burgerschap in Amsterdam. Buiten deze projecten om neemt de gemeente uiteraard ook andere initiatieven op deze gebieden. Het onderwijs neemt daar een belangrijke plaats in. Wij zijn van mening dat een CD-rom zoals u die voorstelt geen verdere toevoeging biedt aan de reeds ontwikkelde initiatieven voor scholen. Ook van het zangfestijn op zichzelf, dus zonder CD-rom, verwachten wij niet dat het een verdere bijdrage zal leveren aan de bevordering van onze doelen. Het MGI zal derhalve uw idee niet verder oppakken en uitwerken.
Wij danken u voor uw initiatief en uw betrokkenheid!

Met vriendelijke groet,

Valérie Jonkhart
Projectmedewerker MGI
Gemeente Amsterdam

Innovatieve wekkers

2005-04-28T20:15:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat eigenlijk iedereen zich 's ochtends laat wekken door geluid. Vaak een onprettig geluid. Terwijl je toch lekkerder wakker wordt van een kus, een straal zonlicht, de geur van vers gebakken brood etc. Enkele wekkerfabrikanten zijn daar al ingedoken, ook met het oog op mensen met een gehoorstoornis. Ikzelf heb uit Amerika een wekker die me wekt met opkomend licht, koffiegeur en het geluid van fluitende vogeltjes. Er worden vier geuren bijgeleverd en hij kent zes geluiden, ook een kalme branding om bij in slaap te vallen, bijvoorbeeld. Best lekker! Ook zou ik wel eens de shake-a-wake willen uitproberen, een wekker die je onder je hoofdkussen legt. Maar ultiem lijkt me een wekker die werkt met een geluidszone. Op die manier hoor jij je het gelui van je wekker, maar je partner naast je hoort niets; zou zoiets al bestaan?
Update 3-5-05: er komt ook binnenkort een wekker op de markt die je wekt als je in een lichte REM-slaap bent, dan wordt je nl veel lekkerder wakker. Sleepsmart heet ie, je kunt hem reserveren (300-400 dollar gaat ie kosten)

80’s meezingavonden

2005-04-23T20:12:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat veel mensen van de mix-generatie van de jaren tachtig houden. Ook zie ik dat veel mensen van zingen en meezingen houden. De nostalgie en (mee) zingen zijn beide is al aardig uitgemolken, maar dit idee ben ik nog niet tegengekomen, een goede Amsterdamse traditie in een modern jasje: 80’s meezingavonden!
Het is geinspireerd op diverse bestaande zangmogelijkheden:
- elke woensdagavond is er Zingen op de Zeedijk, een gratis inloopavond met 2 à 3 accordeonisten, een gitarist en veel liedboeken. De hoofdmuzikant roept een paginanummer en zet in en iedereen zingt. Echter, bij de maandelijkse pop-avond was het nieuwste liedje uit 1978...
- een paar avonden (do- zon) per week worden er in het Jordaanse café De Twee Zwaantjes levensliederen gezongen
- de meezingbioscoop, betaal maar lieft 17,50 euro en zing mee met een muzikale film (slechts enkele dagen per jaar in jouw theater)
- de theatermeezingavond "Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben"
- karaoke in cafés, maar dan moet je op het podium met microfoon. Ga af of voel je een superster...
- de singalongboat die op zondagen door de grachten van Amsterdam vaart vanaf café Hesp (27,50)
- Amsterdam kent ook nog een inloopkoor, elke 1e zondag van de maand in Oude Lutherse Kerk, entree 9 euro.

Maar ik zie meer een wekelijkse, gratis, inloop meezingavond in een gezellig café voor me voor die hele mix-generatie, dus vooral 80's nummers en af en toe een thema-avond rondom ABBA, Doe Maar, Michael Jackson of het Eurovisiesongfestival.
Verdere ingrediënten zijn dan:
- een gezellig café in de Pijp, de Zeedijk of de Jordaan met minimaal een piano (géén drie accordeons!)
- jonge muzikanten, die ook een kans krijgen hun eigen muziek te spelen tijdens het blokje instrumentaal
- elke week op een vaste doordeweekse avond
- de songteksten via een beamer op de muur, ipv iedereen een eigen tekstboek
- een fooienpot voor de muzikanten
- gratis water en hapjes van het café
Wie doet er mee? Wie kent er een geschikt café?

De amateur-kok aan huis

2005-04-15T10:13:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een opkomende trend rondom koken en uit eten gaan. Volgens de statistieken gaan we minder uit eten, ik denk deels omdat het zo duur is geworden sinds de euro. En daarnaast houden massa's mensen van koken en wordt er veel geld besteed aan kookboeken, tools en mooie ingredienten. Huiskamerrestaurantjes komen op, ik heb al heel smakelijk en betaalbaar gegeten bij de Amsterdamse amateurkoks Saskia en Leo, bij Marjolein moet nog een keer. En daarnaast komt de commerciële service "kok aan huis", lekker thuis uiteten, zonder heen en weer te lopen naar de keuken en zonder af te moeten wassen. Enkele voorbeelden: joriskookt, homecooking.nl en kokaanhuis. Daar hebben we dan wel weer veel geld voor over.
Nu bedacht mijn collega Ad gisteren de volgende mix: koppel de amateurkoks en thuis-uiteters aan elkaar! Zet een netwerkje van hobby-koks op die het leuk vinden om af en toe bij een ander te koken voor een klein gezelschap. De boodschappen declareer je en de ander komt de volgende keer bij jou koken. Zo heb je af en toe een avond dat je lekker kunt koken (geven) en af en toe een avond dat je lekker betaalbaar "thuis uiteten" kunt gaan (nemen), inclusief bediening en zonder de afwas. Zullen we het opzetten in Amsterdam e.o.? Wie doet er mee?

Web-TV bij de publieke omroep

2005-04-12T23:17:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat web-TV het buzzword van het jaar aan het worden is. De Intermediair van 7 april 2005 schetst in een goed artikel de toekomstontwikkelingen. Mede dankzij de DVD-recorder met harddisk en het Windows Media Center kijken we straks alle programma's wanneer wij het willen. Dat doe ik al enige tijd, via www.uitzendinggemist.nl, de site met het archief van de publieke omroep. Een ideale service met een goede zoekmachine, alleen een paar kleine puntjes zijn nog niet goed geregeld:
a. niet elk programma komt on-line te staan en als kijker weet je niet of je een programma kunt laten lopen (kijk ik morgenavond wel op internet) of dat ik toch de video moet programmeren. Zou fijn zijn als ik dat vooraf wist.
b. niet elk programma kan ik smal- en breedband en in windows mediaplayer en realplayer bekeken worden. Raar dat er geen standaard is afgesproken bij die publieke omroep
c. alle programma's komen pas on-line nadat ze op TV zijn uitgezonden. Maar misschien zijn er ook vele interessante programma's beschikbaar die TV nooit halen, maar die ik wel wil zien. Bied ze me maar aan!
d. de amazon-service: mensen die dit programma keken, keken ook dit programma, zou een aanvulling zijn.
Ik mail het ze, wie weet krijg ik antwoord.

Zoeken naar interessante blogs

2005-04-11T10:25:00.000+02:00

Ik zie, ik zie dat blogs steeds populairder worden. Maar waarom heeft nog niemand een goede zoekmachine bedacht voor blogs? Ik kan, volgens mij, alleen zoeken naar woorden die in een blogposting voorkomen, terwijl elk blog toch een soort veld heeft met meta-informatie? Denk aan title, description, about me, about this blog, keywords. Waarom kan ik daar niet in zoeken? Nu moet ik toevallig een interessant blog kennen en dan viavia op andere blogs komen. Ook een manier, maar in deze tijd van zoekmachines in alle soorten en maten moet ik toch naar interessante blogs kunnen zoeken via een machine?

Flower & Sugar

2005-04-10T22:17:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een zeer succesvolle Nederlandse keten. De winkelketen heet Oil & Vinegar (38 winkels in NL en al in 9 andere landen, waaronder de VS) en leeft van het feit dat de Nederlander alles al heeft en niet weet wat ie voor zijn verjaardag moet vragen en daarom maar olijfolie of azijn kado krijgt. Een product dat we vroeger gewoon bij de supermarkt kochten en waar we één, hooguit twee varianten van in huis hadden, is door Oil & Vinegar, maar al jaren daarvoor door Meeuwig en Zonen, olijfoliewinkel in de Haarlemmerstraat in Amsterdam), ge-upgrade tot een chique verjaardagskado van gemakkelijk 5 tot 10 euro (incl leuk flesje, etiketje, strikje). En ineens hebben we allemaal vijf soorten olie en azijn in de keuken staan...
Nu zie ik ook heel veel broodbakmachines, waarvoor ineens allerlei soorten bloem, meel, noten, pitten en bijzondere soorten suiker en gist ingekocht worden, liefst bij molens en andere speciaalzaken. Ik zie daarom een markt voor een andere winkel(keten): Flower & Sugar. Wat dacht u van bretons 7-granen meel, siciliaans kristalsuiker en portugese zonnebloempitten voor flinke prijzen? Strikje erom en we hebben weer een jaartje leuke verjaardagskadootjes voor al die amateur-broodbakkers!

Elk kind recht op een verjaardagsfeestje

2005-04-03T23:13:00.000+02:00

Ik zie, ik zie hoe leuk kinderfeestjes kunnen zijn. Hebben we niet allemaal als kind dagen toegeleefd naar onze verjaardag met het bijbehorende feestje? Waarop jij centraal stond als feestvarken?
Ik zie ook dat
a) ouders wegens tijdgebrek het feestje inkopen. Er is een levendige markt rondom kinderfeestjes ontstaan, waar veel geld in omgaat (zie kinderfeesie.nl, kinderverjaardag.nl, kinderfeest.nl)
b) ouders weinig aandact besteden aan het verjaardagsfeestje van hun kind, wegens gebrek aan geld of aan energie. Zakken chips en een DVD zijn dan de belangrijkste ingredienten van het partijtje. Terwijl met een beetje creativiteit heel veel mogelijk is.

Heeft niet elk kind het recht op een geweldig feestje, een keer per jaar? Met actieve doe-dingen en niet alleen maar snoep en TV? Zou daar geen vrijwilligersklus van gemaakt kunnen worden? Eventueel met minima-subsidie? De verjaardagspartij-vrijwilliger: koppel creatieve mensen die dat leuk vinden aan ouders die zichzelf niet in staat achten een leuk feestje te organiseren. Ik zou dat graag willen doen! Wie wou dat moeten oppakken?

Open source speelfilm

2005-03-30T19:07:00.000+02:00

Ik zie, ik zie de wereld van "open source" steeds groter worden. Linux is groot geworden op basis van open source, E-bay is mede omdat allerlei gebruikers meedachten en bouwden groot geworden etc. En ik was laatste op het congres Creative Capital en daar liepen veel creatives rond. Toen dacht ik: samen een verhaaltje maken, een boek bijvoorbeeld, wordt ook al wel eens gedaan, maar zou het ook mogelijk zijn om een "open source speelfilm" te maken? Een groep mensen maakt eerst samen een verhaal, stemt af hoe de hoofdpersonen er uit zien, iedereen gaat bijvoorbeeld op zoek naar een roodharige vrouw met een groen t-shirt van rond de 30 en iedereen maakt vervolgens een scene. Iemand plakt ze aan elkaar en voila, een film is klaar. Omdat alle achtergronden anders zijn, moet het maar een road-movie worden, lijkt me... Zou het mogelijk zijn en zou de film dan leuk zijn om naar te kijken?

Soorten creativiteit

2005-03-27T08:54:00.000+02:00

Ik zie, ik zie een verwarring rondom het woord creativiteit. Het woord heeft verschillende betekenissen, afhankelijk van wie je spreekt. Veel mensen vinden mij creatief, ikzelf vind dat ook en dan bedoelen we dat mijn denken vrij creatief kan zijn. Iemand zei me eens "Maar je hebt helemaal geen creatieve opleiding", waarmee een kunstacademie bedoeld werd. Die levert blijkbaar creatievelingen af, niet voor niets heet alles waar kunstzinnige creatie bij komt kijken "de creatieve sector". Het congres "The creative capital" dat ik vorige week bezocht, ging erg over die creatieve sector, een sector die Amsterdam als "creative city" zo graag aan haar wil binden. Volgens de statistieken behoor ik niet tot die sector, terwijl mijn baan als business innovator zeer creatief van aard is, ik bedenk nieuwe business-concepten voor mijn werkgever.
Als je googlet op creatief of creativiteit, gaan de eerste links over fröbelcreativiteit, workshops bloemschikken en andere leuke hobbies met je handen, waarbij je iets creëert. Lastig dus dat woord.
Daarnaast zijn dichters, sommige schrijvers en sprekers, reclametekstenschrijvers en veel slagzinwedstrijdwinnaars heel creatief met woorden, weer een andere soort creativiteit. Misschien moeten we daarom spreken van artistieke creativiteit, conceptuele of business creativiteit, grafische creativiteit en linguistische creativiteit.
Van nu af aan noem ik mezelf in elk geval "business creative"...

Laptop voor dames

2005-03-23T18:27:00.000+01:00

Ik zie, ik zie iets moois! Wellicht een niche, maar wel een prachtige niche. Naast mijn mooie Xelibri8, een sieraad waar je mee kunt bellen, wil ik nu ook de Tulip Ego, een laptop die er uit ziet als een handtas die een waar je mee kunt laptoppen. Mooi, heel mooi!

Gevulde iPod

2005-03-21T19:35:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat de iPod en andere mp3-spelers razend populair zijn. Ik zie ook dat veel mensen lui zijn en altijd op zoek naar gemak. Waarom verkoopt dan niemand voorgevulde iPods? De iPod met de radio2 - top 2000, een jazz iPod, een Nederpop iPod etc. Wel voor een meerprijs natuurlijk, want het scheelt een hoop gedoe. Instant satisfaction, koop en luister direct!
Nawoord: vanuit de artiest is er al wat op dit gebied: de U2-iPod, een Robbie Williams Greatest Hits-memorycard, maar da's natuurlijk niet vanuit de gebruiker gedacht...

Ideeënbus voor betrokken burgers

2005-03-20T23:09:00.000+01:00

Ik zie, ik zie om mij heen de woorden "open source" en "co-creation" steeds meer gebruikt worden. We leven, dankzij het internet, in een maatschappij waar de burger, de werknemer, de TV-kijker en de consument steeds vaker invloed heeft en participeert in zaken waar zij vroeger passief op reageerde. Linux en E-bay zijn groot geworden dankzij een grote groep betrokken vrijwilligers, hele TV-formats zijn gebaseerd op invloed van de kijker en Doritos betrok het tortillachips-etende volk bij het vinden van een naam voor een nieuwe smaak (dit heette vroeger een prijsvraag en ging met briefkaarten en slagzinnen, als kind heb ik er heel wat ingevuld ;-).
Bij Nike kun je zelf bepalen hoe je sportschoenen er uit moeten zien, je kunt met je digitale foto's allerlei unieke producten bestellen, van t-shirts tot armbanden en in bedrijven kunnen werknemers steeds vaker meedenken met een vraagstuk dat op intranet staat onder het mom van "oproep tot meedenken", een "omgekeerde ideeënbus" heet dat. Het enige dat nodig is, zijn betrokken mensen, een handig tool en een bijbehorend verwerkingsproces. Bij mijn organisatie heb ik zojuist een dergelijk tool geimplementeerd.
Nu heeft elke stad en dorp waarschijnlijk veel betrokken burgers met ideeën hoe hun leefomgeving verbeterd kan worden. Maar die kan de burger nog niet echt makkelijk kwijt. Mijn e-mail aan de wethouder van verkeer in Amsterdam met de suggestie om Smarts vrij te stellen van parkeergelden, wacht al twee jaar op reactie..
Daarom stel ik voor dat steden als Amsterdam, maar ook bedrijven, een ideeënbus op hun website zetten, waar betrokken burgers hun suggesties in kwijt kunnen. Een simpel selectieproces kan zorgen dat de ideeën bij de juiste afdelingen terecht komen, deze ideemanagementsystemen zijn er in overvloed. Een cultuur die open staat voor suggesties van buiten, van burgers of klanten, is hiervoor natuurlijk wel een vereiste.

Waarom dertigers voor zichzelf beginnen

2005-03-13T14:30:00.000+01:00

Ik zie, ik zie in mijn omgeving veel hoogopgeleide dertigers die voor zichzelf beginnen. Ik weet niet of het er meer zijn dan normaal, maar opvallend vind ik het wel en ik heb me afgevraagd of hiervoor een verklaring te vinden is. Mijn theorie is de volgende:
1) de dertigers van nu zijn met veel voorspoed opgegroeid, kregen alle kansen zich te ontwikkelen. Erasmus-uitwisselingsprogramma's, bijbaantjes en Lonely Planets boden ons kansen iets van de wereld te zien, leerden ons op eigen benen te staan alvorens we gingen werken.
2) Toen we aan onze loopbaan begonnen kregen we ook weer veel kansen en verantwoordelijkheden, mede door de internet-boom. Alles was leuk, en als het even niet leuk meer was, namen we toch een sabbatical? Het zelfvertrouwen van deze generatie is daarom groot.
3) Maar nu, na 6-10 jaar gewerkt te hebben voor een baas, enkele carrierestappen verder, zitten er nog erg veel veertigers en vijftigers in de organisatie, die er nog wel even zitten. De grote vaart is er een beetje uit. Terwijl we inmiddels wel weten waar we goed in zijn, we hebben inmiddels een vak geleerd en kunnen wat.
4) Daarnaast zie ik dat veel externe adviseurs en ICT-ers precies weten wat ze per uur kosten voor hun klant en wat ze krijgen aan salaris en extra's en vaak is deze verhouding scheef. En dan is het een gemakkelijk rekensommetje..
5) Tot slot is innovatie en ondernemen in, voor jezelf beginnen is hip en geeft status en de economie trekt weer aan.
6) En de vrijheid om je tijd zelf in te kunnen delen lonkt, zeker als er kinderen zijn of komen, zoals bij veel dertigers.

Dus volgens mij verklaren bovenstaande zes factoren de grote groep startende dertigers. Ik zie graag de reacties van startende dertigers!

Iedere faculteit zijn eigen kennismarketeer

2005-03-12T19:44:00.000+01:00

Ik zie, ik zie dat universiteiten steeds bedrijfsmatiger moeten gaan denken. Ze hebben twee primaire producten, onderwijs en onderzoek, waarbij vooral het product "onderwijs" wordt flink vermarkt, zeker sinds de BA/MA-structuur. Het succes van elke faculteit wordt nu als volgt gemeten: voor onderwijs telt het aantal binnengehaalde studenten en voor onderzoek telt het aantal publicaties. Of ze ook gelezen worden, of zinvol zijn, dat is geen issue. Ik zie ook dat er naast de producten van wetenschappelijk onderzoek ook veel interessant onderzoek door studenten (denk aan de afstudeerscripties) wordt gedaan, dat mogelijk geinteresseerde lezers nauwelijks bereikt.
Ik zie dan ook mogelijkheden voor een marketingfunctie die de output "gegenereerde kennis" van de faculteit vermarkt. De kennis gaat nu naar wetenschappelijke artikelen, belangrijk voor de onderzoeker, maar slecht toegankelijk voor mij, en in scripties en papers van studenten. Waarom niet deze kennis, bewerkt door de marketeer, aangeboden in een elektronische nieuwsbrief aan:
a) zij die dit willen of
b) zij die hiervoor willen betalen of
c) alumni, als extra service van je eigen alma mater.
Ikzelf zou bijvoorbeeld graag op de hoogte blijven van alle onderzoeken die de universiteiten (en hun studenten!) doen op het gebied van innovatie. Nu moet ik zelf op zoek en alle websites van de universiteiten langs, waar soms scripties on-line worden aangeboden. Het product "onderwijs" heeft toch ook een marketeer die de faculteit aanprijst en neerzet in de markt, doelgroepen zoekt, de communicatie daar op afstemt, etc?
Op die manier kan er structureel geld verdiend worden met de resultaten van het onderzoek en kan de band tussen de kennisinstelling en het bedrijfsleven weer worden aangehaald.
Of zie ik dit verkeerd?

Fruit voor vandaag

2005-03-09T19:43:00.000+01:00

Ik zie, ik zie in de supermarkt regelmatig harde peren, avocado's en kiwi's liggen, die nog enkele dagen moeten rijpen, terwijl ik vandaag iets wil maken met een zachte peer, avocado of kiwi. En dan word ik dus niet bediend door mijn supermarkt en moet ik naar een andere winkel met wel rijp fruit of mijn recept aanpassen. Onhandig. Waarom niet twee vakken, een vak met avocado's voor vandaag en een vak met avocado's "die nog even moeten liggen". Maak voor mijn part de avocado's voor vandaag een dubbeltje duurder, ik wil ze immers graag kopen!

Creatieve beloning voor vrijwilligers

2005-03-07T19:46:00.000+01:00

Ik zie, ik zie in Den Haag een fantastisch initiatief. Den Haag heeft namelijk een
organisatie HOF, Promotie Haags Vrijwilligerswerk. Deze organisatie "informeert, ondersteunt, adviseert, traint, werft, faciliteert, bindt en beloont vrijwilligers", zoals op de website is te lezen.
Het is onduidelijk of HOF commercieel is of van de gemeente.
De beloning gaat zeer creatief: elke vrijwilliger kan via de organisatie waar hij/zij voor werkt een vrijwilligerspas krijgen en daarmee ook het kwartaalblad Applaus Magazine. Het informatiemagazine staat vol aanbiedingen, kortingen en vrijkaarten voor gebruikers van de Haagse vrijwilligerspas, maar liefst 35 per kwartaal. Petje af voor de stad Den Haag!
En beste gemeente Amsterdam, zie ik hier een interessant initiatief dat ook hier zou kunnen werken, onder het mom "beter goed gejat, dan slecht verzonnen"?

Herinneringsarmbanden

2005-03-06T21:44:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een enorme nieuwe markt opkomen, dankzij de digitale camera, waarbij op internet unieke en gepersonaliseerde dingen besteld kunnen worden. Mijn eigen idee begon zo: in oktober 2002 was ik voor het eerst in New York. Ik zag daar overal armbanden, bestaande uit schakels met daarop leuk afbeeldingen, in allerlei categorieën, NY, katten, auto's, stripfiguren, Van Gogh, etc. Ik kocht er één met New York-plaatjes, aangezien ook ik na een eerste bezoek dol was op de stad. Met mijn collega Maud, die net als ik ook van fröbelen houdt, heb ik toen bedacht om zelf zulke armbanden te maken. "Stuur mij uw foto's en ik stuur u een zeer persoonlijke armband terug!" Leek me een aardige propositie...
Alle sieradenwinkels in Amsterdam en Mauds dikke crea-catalogus hebben we afgezocht naar schakels waarin we de fotootjes konden bevestigen, maar zonder resultaat. Tijdens mijn volgende bezoek aan New York heb ik navraag gedaan in de sieradenwinkel die de armbanden verkocht. De sieradenhandelaar vond het een goed idee, maar kon me niet helpen. Daar is het toen bij gebleven.
En wat kom ik nu hier tegen? Hetzelfde idee, maar nu op de markt, leuk!
En ook briljant: je eigen persoonlijke confetti van Confoti. En dit is nog maar het begin, want als iets laagwaardigs als confetti ge-upgrade kan worden, zie ik de personalisatie-markt héél groot worden...

Een blokje Europa

2005-03-04T12:06:00.000+01:00

Ik zie, ik zie een lage betrokkenheid van de Nederlandse burger bij Europa. De verkiezingen kennen altijd een zeer lage opkomst, niemand kent de europarlementariers en vooral de fraude met de onkostenvergoeding wordt breed uitgemeten in de media. Terwijl steeds meer aspecten van ons leven door Europa worden bepaald, komt de overheid met een PR-campagne "Europa, best belangrijk".
Ik zie ook dat de macht van de media zeer groot is, wat wij zien en vinden, wordt sterk beinvloed door wat de media ons laat zien. En, onbekend maakt onbemind.
Waarom, vraag ik me dan af, is er niet in elk journaal een blokje "vandaag in Brussel besproken"? Er wordt toch veel vergaderd? Dat moet toch gaan over dingen die ons, mits goed gebracht, ons interesseren? Ik zie dus een soort "Den Haag Vandaag" voor me, maar dan in het journaal van 19.30 en 20.00 uur, in het klein en kort. Volgens mij heeft dat invloed op onze kennis over en interesse in Europa. Of zie ik het verkeerd?

Film on demand bioscoop

2005-02-28T23:02:00.001+01:00

Ik zie, ik zie, af en toe een film in de bioscoop. Maar regelmatig ben ik te laat, is de film al weer uit roulatie. Dan kun je twee dingen doen: wachten tot ie op TV komt of een video/DVD huren. Maar thuis heb je niet dezelfde beleving als in de bioscoop, niet het grote scherm, het goede geluid en de lekkere stoelen.
Ik zie, ik zie, steeds meer films digitaal beschikbaar op het net.
Ik zie, ik zie de beamers steeds goedkoper worden.

Ik zie, ik zie het volgende voor me: de film-on-demand bioscoop

Stel je eens voor, je wilt graag een film zien die allang niet meer in de bioscoop draait. Je houdt wel van het bioscoop-gevoel. Je gaat daarom naar de film-on-demand bioscoop, loopt naar binnen op een tijdstip dat je schikt en je zegt bij de ontvangstbalie:
> “Ik wil graag When Harry met Sally zien met 2 personen”.
De medewerker zegt:
> “Prima, dat is dan 10 euro samen. Over 15 minuten kunt u terecht in zaal 24.”

Je drinkt wat, de film wordt ondertussen klaar gezet en tien minuten later kun je heerlijk ontspannen in zachte stoelen de film bekijken in een klein zaaltje, maar met een groot scherm (taartpunt-vorm).

Dus de film-on-demand bioscoop is een bioscoop met (veel) kleine zaaltjes, waar heel veel films digitaal beschikbaar zijn en dus on-demand bekeken kunnen worden.
De stoelen zijn echte zachte bioscoopstoelen, er zijn zaaltjes voor 2, 4, 6 en 10 personen.

Extra services:
- een loveseat
- een pauze-knop die de film 10 minuten stopt.
- roomservice
- van te voren via internet de film en zaal al reserveren
- oude, legendarische voetbalwedstrijden, popconcerten, documentaires

De pauze en roomservice maken het interessanter voor de aanbieders omdat ze dan meer drank- en snackomzet hebben waarop ze veel verdienen.

Doelgroep:
- mensen die geïnteresseerd zijn in film
- mensen die geen beamer thuis hebben
- mensen die van het bioscoop gevoel houden
- mensen die het “uitje” missen

Mogelijke betrokken partijen:
- het filmmuseum in Amsterdam (groot archief)
- de filmacademie in Amsterdam (groot archief)
- de nieuw te bouwen Openbare Bibliotheek Amsterdam (mogelijke locatie)
- Nederlands Fonds voor de Film

De film-on-demand bioscoop, zie ik het goed en zie ik een markt?

Naschrift 20 februari 2012 (7 jaar later!!)

Het komt er, de Film-on-demand bioscoop! Het heet We Want Cinema en het start in april 2012 met 20 filmhuizen en 1.000 films in database. Houd die site in de gaten!

Jippie, a new blog is born!

2005-02-26T11:29:00.000+01:00

Ik zie, ik zie wat jij misschien niet ziet, of wat jij misschien ook ziet, maar ik schrijf er iets over ;-).
Na lang nadenken over het waarom, het doel en de naam, heb ik net een blog aangemaakt, mijn eerste bijdrage aan het grote web. Spannend!
Mijn blog zal gaan over wat ik zie om mij heen en welke ideeën ik daarbij heb. Geen idee of een ander er op zit te wachten, maar daar gaat het niet om, toch?